Eυχαριστώ πολύ που βρίσκεστε εδώ..!!

Eυχαριστώ πολύ που βρίσκεστε  εδώ..!!

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

ΜΟΥΣΙΚΕΣ....ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...

                                               εικόνα από το ίντερνετ

Μια μικρή πετρούλα στην ακύμαντη λίμνη των αναμνήσεων πέταξες.
Αναδεύτηκαν οι θύμησες.
Έσπρωχναν η μια την άλλη, σε έναν αγώνα δρόμου πια θα ανέβει γρηγορότερα στην επιφάνεια.
Να τη!!  πρώτη πρώτη..εκείνη των δεκαεφτά χρόνων μου,που με ένα ποτήρι βερμούτ στο χέρι σε ένα πάρτι το.. πρώτο μου, (τότε ήμουν και μικρή για τέτοια) προσπαθούσα να αγγίξω δήθεν τυχαία το χέρι ενός αγοριού με γριζοπράσινα μάτια ακούγοντας από το πικ-απ,  το χιλιοπαιγμένο δισκάκι  45 στροφών  την βελούδινη φωνή του αξέχαστου βασιλιά της ροκ 
Elvis Presley  στο..  Only Yoy


Μέχρι τώρα όποτε ακούω αυτό το τραγούδι γυρίζω σε εκείνη την εποχή της αθωότητας..!!
Μετά από πολλά χρόνια όταν  άκουσα το τραγούδι ... Για ένα ταγκό..... της λατρεμένη Αλεξίου  .... έγινε το τραγούδι μας. 

Πλημμύρισαν οι αναμνήσεις την καρδιά.
Απλώθηκαν στο κορμί και ανανέωσαν τα κύτταρα του.!
Πόσες φορές τα τραγούδια δεν  λένε αυτά που θέλουμε να πούμε .!!!!
 Ακόμα πολλά αγαπημένα που άφησα απ έξω.. Εδώ  έβαλα τα δύο πιο σημαντικά κι αγαπημένα της ζωής μου..!!
Αυτή ήταν αγαπημένοι μου  η συμμετοχή μου στο μουσικό ταξίδι που μας προσκαλεί η Ελένη με το  Καρυδότσουφλο  της!! σε ευχαριστώ πολύ Ελένη μου για το ταξίδι αυτό.!! 
Να περνάτε  καλά .. να έχετε μια όμορφη εβδομάδα..και μην ξεχνάτε..ένα χαμόγελο θα σας περιμένει στην γωνία...!!!!! 

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

ΟΛΑ ΜΑΖΙ....ΣΕ ΜΙΑ.. !!!




 ΤΟ ΤΑΜΑ 

Άνοιξε την πρόσκληση του γάμου τους και κοίταξε ευτυχισμένη τα δύο χρυσά άλφα τα αρχικά τους Αργύρης-Άρτεμη να είναι αγκαλιασμένα  όπως εκείνη με τον Αργύρη της.
προκαλούσαν συγγενείς και φίλους να βρεθούν κοντά τους την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής τους.
Χαμογέλασε. Όλα ήταν όπως τα είχε ονειρευτεί.
Από τότε που ήταν μικρά παιδιά  από το σχολείο ακόμα αγαπούσε τον Αργύρη με την αγάπη εκείνη την άδολη που μόνο τα παιδιά ξέρουν .
 Μία τάξη μεγαλύτερος ήταν, αλλά σε όλα τα παιχνίδια την υπερασπιζόταν όταν την πείραζαν τα άλλα παιδιά.
Μεγαλώνοντας  μεγάλωνε και η αγάπη που είχαν οι δυο τους
Θα σου χτίσω ένα μεγάλο παλάτι  και θα σε κάνω βασίλισσα Αρτεμώ μου της έλεγε όταν βρίσκονταν στα κρυφά πίσω από το εξωκλήσι της Βαγγελίστρας
Έτρεμε σαν πουλάκι όταν ακουμπούσε τα χείλη του στα δικά της και βούλιαζε στους ωκεανούς των γαλάζιων  ματιών του η Αρτεμώ. ποτέ δεν μπόρεσε να μετρήσει τις πολύχρωμες πεταλούδες που πετάριζαν γύρω τους, σε κάθε άγγιγμα του..
Και ήρθε ο καιρός που ο Αργύρης έπρεπε να φύγει. 
Είχε περάσει στην κοντινή πόλη  στην σχολή εμποροπλοιάρχων που ήταν και το όνειρό του..την αγαπούσε την θάλασσα όπως και την Αρτεμώ του.
Ήταν ο πρώτος μικρός χωρισμός τους και η Αρτεμώ  ένοιωσε την καρδιά της να πονά για πρώτη φορά.
Που να φανταζόταν ότι η ζωή της δίπλα στον Αργύρη θα ήταν από εδώ και πέρα πολλοί μικροί αποχαιρετισμοί.
Όταν είχαν αποφασίσει να ενώσουν τις ζωές τους τους είχε γίνει πια συνήθεια  το μαζί και χώρια.
Είχαν ορκιστεί από την πρώτη φορά που φιλήθηκαν πίσω  από το ξωκλήσι της Βαγγελίστρας.. ότι και να συνέβαινε στην ζωή τους θα ήταν για πάντα μαζί.
Η Αρτεμώ  έγινε δασκάλα. Λάτρευε τα παιδιά γι αυτό διάλεξε και αυτό το επάγγελμα.
Ήταν τυχερή γιατί την μετέθεσαν στο χωριό τους, αφού η προηγούμενη  δασκάλα είχε φύγει και το σχολειό χρειαζόταν μια δασκάλα.
Ήταν πολύ ευτυχισμένοι και ο γάμος τους έγινε το καλοκαίρι  μέσα σε χαρές και γλέντια μαζί με όλο το χωριό να χαίρεται για την ευτυχία τους, μέχρι το πρωί που ο ήλιος αγουροξυπνημένος, άρχισε να απλώνει τις αχτίνες του  να φωτίσει την μέρα.!
Τον ήθελε ολότελα  δικό της η Αρτεμώ τώρα που έγιναν ανδρόγυνο. Δεν ήθελα πια να τον μοιράζεται με την θάλασσα.
Το ήξερε αυτό ο Αργύρης  την λάτρευε την Αρτεμώ του και δεν ήθελε να την  στεναχωρεί.
 Είχε σκοπό να  αφήσει την θάλασσα  μόλις ταχτοποιούσαν τα οικονομικά τους.
Κάθε φορά που μπάρκαρε εκείνος, η Αρτεμώ πήγαινε στην Βαγγελίστρα της, άναβε ένα κερί και την παρακαλούσε να της τον προσέχει.
 Ήρθε ο χειμώνας βαρύς με τον  ουρανό   να   έχει κατεβάσει τα πιο μαύρα του σύννεφα  ενώ ο άνεμος λυσομανούσε σηκώνοντας τεράστια κύματα σαν να ήθελαν να καταπιούν το καράβι που βρέθηκε  μέσα σ αυτήν την θύελλα.
Ο καπετάνιος κατάλαβε ότι τα πράγματα ήταν δύσκολα..
Βαγγελίστρα μου βόηθα..!!! έκανε τον σταυρό του ο Αργύρης.
Δεν πρόλαβε να αποσώσει τα λόγια του και το καράβι άρχισε να γέρνει. ίσα που πρόλαβαν να πέσουν μαζί με το πλήρωμα στην θάλασσα.
Πάντα γέμισε η ψυχή της με φόβο όταν έβλεπε τον καιρό μπουρουνιασμένο.
Θα ήθελα να μπορούσε να πάρει μια κιμωλία και να τον σβήσει από μέσα της αυτόν τον φόβο. Όμως δεν μπορούσε, γιατί εκείνος τρύπωνε ακόμα πιο βαθιά μέσα της.
Βαγγελίστρα μου βόηθα..!! και εγώ θα έρχομαι να σου ανάβω κάθε μέρα το καντήλι σου.
Με την αγωνία στην καρδιά  ξάπλωσε αλλά δεν την έπαιρνε ο ύπνος
Αξημέρωτα άνοιξε την τηλεόραση την ώρα που ο παρουσιαστής των ειδήσεων  έλεγε για το ναυάγιο της ΕΛΠΙΔΑΣ και πως σώθηκαν όλοι οι ναυτικοί μαζί με τον καπετάνιο τους τους περισυνέλεξαν ταλαιπωρημένους αλλά ζωντανούς. σε λίγες μέρες θα γύριζαν στην πατρίδα.
Σε ευχαριστώ Βαγγελίστρα μου!!! έκανε τον σταυρό της η Αρτεμώ, και ξεκίνησε  για το τάμα της.
Από τότε και για όλα τα χρόνια της ζωής της έβλεπαν οι συχωριανοί την Αρτεμώ ακόμα  με το μπαστουνάκι της και τα άσπρα της μαλλιά να ανεβαίνει στο ξωκλήσι της Βαγγελίστρας για να ανάψει το καντήλι της Της.
Αυτή ήταν ολόκληρη η ιστορία μου στο παιχνίδι των λέξεων (κόψαμε αρκετά γιατί ξεπερνούσε το κείμενο τον αριθμών των λέξεων ) που κάνει ως γνωστό πάντα με πολύ επιτυχία η φίλη μας η Μαρία .. 
την πρωτιά την πήρε επάξια η Κανελλάκη μας με το Απάγκιο της..!!!


                       Κομμένες ανάσες στην σκοτεινιά
                             γυρεύουν ένα ξάγνατο.
                            Ένα μικρό άσπρο σημαδάκι,
                            να τις τραβήξει από εκεί.

Έλαβε μέρος στις 25 λέξεις που διοργανώνει με επιτυχία η Μαρία που έχει το Κείμενο

Η Πρωτιά στις 25 λέξεις ανήκει στην ποιήτρια φίλη μας την Ελένη να περάσετε να δείτε διαμάντια της

Και η τελευταία κυριολεκτικά συμμετοχή μου .... όχι καλέ μην σας πιάσει κόλπος .. θα ξαναπάρω μέρος.. απλά τελευταία στην σειρά λέω...ήταν  η φωτογραφία μου αυτή.. στον διαγωνισμό φωτογραφίζειν που κάνει πάλι η Μαρία...στο άλλο της μπλοκ ..Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά
                                  Όλα στο κόκκινο ήταν ο τίτλος της.. 

Πρώτη και καλύτερη ήρθε η φωτογραφία της Μαρίας...απολαύστε τη στο χώρο της.. φίλοι μου !!!
Σας ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου παρεούλα που αφήνετε ... έστω και λίγο...από τον πολύτιμο χρόνο σας ...καλή εβδομάδα σας εύχομαι..και  μην ξεχνάτε να χαμογελάτε ακόμα και στα δύσκολα... το ξέρω επαναλαμβάνομαι αλλά σκεφτείτε τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς  το χαμόγελο..ε;  






Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ...!!!!...Μαθήματα 3D..δια τηλεφώνου..!!!!

 Γηράσκω αεί διδασκόμενος. 
Είπε ο Πλάτων.... όχι δεν το έριξα στην φιλοσοφία.. τρομάρα μου..
Όμως  πόσο ταιριάζει στην περίπτωση μου δεν λέγετε.!!
Καλέ πόσα θα μάθω πια η γυναίκα;  
Ναι.. ναι ακόμα μαθαίνω .. τι; εεεε αυτό θα το δείτε παρακάτω.. !!
Τοκ τοκ  έχετε πακέτο ...όχι εσείς καλέ; αλλά εγώ... ναι πακέτο είχα.. όχι από εκεί που πάει ο νους σας αλλά από την γνωστή και μη εξαιρετέα Αριστέα μας !! και τι πακέτο...!!!

Και σιγά το νέο θα μου πείτε... η Αριστέα και που δεν στέλνει πακέτα..το χει χούι!!
Ναι αλλά αυτό το συγκεκριμένο πακέτο είχε μέσα εκτός από  βιβλία   μια υπέροχη καρτούλα που την έφτιαξε μόνη της.....
χαρτοπετσετούλες

και  ένα πλαστικό  κουτάκι στρογγυλό , ένα μπουκαλάκι με ένα σκούρο υγρό...!!!! το κοίταξα με απορία; τι το κάνουν αυτό οέο; αναρωτήθηκα..!!!

Χτυπάω τηλέφωνο... τι είναι μανίτσα μου ετούτο; που θα έλεγες και εσύ, της λέω..!! 

Και από την άλλη μεριά του σύρματος..είναι πάστα Easy 3D flex.
Tι είναι παιδί μου της λέω για  κάνε μου το λιανά...!!
Να... μου λέει θα  το χρησιμοποιήσεις  και θα κάνεις  αυτό .. αυτό ... αυτό και αυτό..!!
Τι λες Αριστάκι μου λέω; όλα  εύκολα σου φαίνονται εσένα .. για ρώτα και μένα... που δεν κατέχω ντιπ... από τα θρι ντι  και τα  υπόλοιπα;
 Ελα μου λέει.. θα τα καταφέρεις  κανε ένα δείγμα..να δεις..!!
Και τι να κάνω; τα υλικά τα είχα αφού μου τα χάρισε  έπρεπε να σταθώ στο ύψος μου όσο κοντό και να ήταν αυτό..χα..χα..!!!
Πήρα λοιπό ένα ξυλαράκι   κόλλησα μια χαρτοπετσέτα.. και στο πλάι έκανα ότι ακριβώς μου είπε .
Εβαλα την πάστα και ψεκασα με το σκούρο υγρό.. να δεις πως το λένε..αααα πατίνα πάουερ... τέτοιο...Το αποτέλεσμα με ενθουσίασε αφού έγινε μια μικρή κρεμαστρούλα...που σιγουρα θα βρει το τόπο της.!!

 και μια και  πήρα φόρα λέω ας δοκιμάσω και σε ένα χάρτινο καπάκι ...
ακολούθησε  ένα γυάλινο βάζο 
...και... αααα  όχι αν συνεχίσω δεν θα σταματήσω..

 βρε λες να  κολλήσω σαν την Αριστέα;    
Πάντως μου άρεσε πολύ η διαδικασία ..τελειότητες μην περιμένετε..ντάξει...; 
Όσο για τα βιβλία που μου χάρισαν  μαζί  η Nάσια και τα αγόρια της  τον Νικόλα και τον Πέτρο....εεεεε..το ένα από αυτά ήταν τα  ποιήματα του Καβάφη.που ποτέ μου δεν είχα διαβάσει..! 

 Το ξεφύλλισα μέχρι να έρθει η ώρα να το διαβάσω με την ησυχία μου .. και  φτάνω  στην Ιθάκη του ..διαβάζω...

Πάντα στον νού σου νά χεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάσεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη νά σέ δώσει η Ιθάκη.

Σαν να το έγραψε για μένα...σκέφτηκα...!!! Είναι ότι ομορφότερο έχω διαβάσει για όσους ψάχνουν την (Ιθάκη) τους και βρίσκονται ακόμα στο δρόμο προς αυτήν ..!!!!
Σας ευχαριστώ πολύ από καρδιάς Αριστέα μου  Νάσια .. Νικόλα και Πέτρο.. τα βιβλία θα τα διαβάσω το καλοκαιράκι.!!! 
Αγαπημένη μου παρεούλα  σας ευχαριστώ πολύ  που περνάτε και τα λέμε...σας εύχομαι να έχετε ένα όμορφο μήνα...να μην ξεχνάτε το χαμόγελο.. χαρίστε το όπου μπορείτε.. δεν κοστίζει τίποτα.. είναι  η ουσία της ζωής..!!!!  
                                                           πηγή
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ  σε όλους..!!!!!!!!!!!!