Eυχαριστώ πολύ που βρίσκεστε εδώ..!!

Eυχαριστώ πολύ που βρίσκεστε  εδώ..!!

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2011..!!!

Π

  1. Για σας σας!!!! είμαι η Ρούλα η  αλιώς Σμαραγδένια σας καλοσωρίζω στο φτωχικό μπλοκόσπιτό μου...είναι ..νεοκτισμένο .. ελπίζω σιγά σιγά να γεμίσει με όμορφα πράγματα...που να σας κάνουν να αισθάνεστε σαν το σπίτι σας, όταν θα το επισκέφτεστε!!!  το κλειδί θα βρίσκεται πάντα κάτω από το χαλάκι....δεν χρειάζεται να κρατάτε τίποτα...μόνο την αγάπη σας και  καλή διάθεση!!!!η πόρτα του θα είναι πάντα ανοιχτή...για τους φίλους και τους καλεσμένους..με ένα ποτηράκι ρακί.. ..και ξεροτήγανα...συγνώμη ακόμη δεν έχω φωτο...να σας δείξω...όμως μπορείτε να βάλετε την φανασία σας να δουλέψει....καλώς ωρίσατε!!!!!16 Σεπτεμβρίου 2011 - 2:50 μ.μ.
    Γειά σου Ρούλα
    Με Χαρά σε καλωσορίζω στη γειτονιά.
    Θα ενθουσιαστείς με τη γειτονιά μας και θα κάνεις ό,τι τρέλλα έχεις απωθημένο.
    Μη μασάς,κάνε ο,τι ονειρεύεσαι χωρίς αναστολές, κανένας δεν θα σε σχολιάσει ούτε φυσικά θα σε κατηγορήσει...ΜΑΖΙ ΣΟΥ!
    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με Χαρά δέχομαι το καλωσορισμά σου ΧΑΡΑ μου σε ευχαριστώ πολύ και να είσαι καλά και ελπίζω να τα λέμε...
    ΑπάντησηΔιαγραφή
ΠΕΝΤΕ..ΧΡΟΝΙΑ.. ΜΕΤΑ..!!!
Ναι δεν έχετε κάνει λάθος ..ούτε σε άλλο συνώνυμο  μπλοκ μπήκατε...!!
Αυτό που διαβάσατε πιο πάνω ήταν το πρώτο μου κείμενο με τα ορθογραφικά του λάθη...( πω..πω.. λάθη..!!τότε δεν ήξερα  πως μπορούσα να τα διορθώσω) 
 Και με  πρώτο σχόλιο από   την   Χαρά που μου έφερε γούρι  και  μετά έγινε , πως να το φανταζόμουν μια από τις αγαπημένες μου φίλες   χι...χι..
  Ήμουν  ανίδεη  στον καινούργιο αυτόν θαυμαστό κόσμο που έμελλε να γίνει για μένα  η παρέα μου .. και να γνωρίσω μέσα από εδώ φίλες ... που έχουν γίνει πια μέρος της ζωής μου..
Ζούσα μέσα σε ένα μικρόκοσμο.. που ήταν η γειτονιά μου και άντε λίγο παραπέρα.. 
Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ.. (είμαι και μεγάλη γυναίκα  το ξέρετε  πια αυτό   με ..όσες έχουμε βρεθεί και από κοντά)  πως θα άνοιγαν τόσο πολύ οι ορίζοντες μου.. 
Πως αυτή  η  άψυχη οθόνη του υπολογιστή θα γινόταν για μένα η  νοητή γραμμή  που θα με ένωνε με άγνωστους μέχρι  πριν λίγο καιρό ανθρώπους μεταξύ τους!!
Πως θα γινόταν η καθημερινή μου απασχόληση... και θα μάθαινα τόσα πολλά πράγματα να κάνω και να δίνω με χαρά ότι δημιουργώ με τα χέρια μου για να κάνω άλλους ανθρώπους και παιδιά προπαντός να χαμογελάνε
Αυτό ήταν και το πιο ουσιώδες  . με έκανε να νιώθω χρήσιμος άνθρωπος και με γέμισε με όμορφα συναισθήματα...και αυτό χάρη σε αγαπημένες πια φίλες που με βοήθησαν να ανακαλύψω και άλλα ενδιαφέροντα πιο ουσιαστικά.
Θυμάμαι πως προσπαθούσα με το ένα δάχτυλο (τώρα χρησιμοποιώ δύο..χα..χα..) να πληκτρολογήσω τα γράμματα .. και πως έκανα μια ώρα να γράψω κάτι...!!
 Όσο και να προσπαθήσω δεν θα τα καταφέρω να σας ευχαριστήσω για  την βοήθεια στις  ιντερνετικές απορίες μου  ...χι..χι. που όποτε την χρειαζόμουν  την  είχα από όλες σας... για την  αγάπη  και τα καλά λόγια  που  μου  αφήνεται κάθε φορά με τα σχόλια σας ..!!
Σας νιώθω πια <  καθημερινή μου παρέα.. είναι σαν να πίνουμε ένα καφεδάκι μαζί και να λέμε αυτά που κάνουμε .. και ενίοτε  δεν είναι κακό να ξεφεύγουμε από την καθημερινότητα που μας καταπιέζει συνεχώς.. Ένα χαμόγελο λίγο χιούμορ .. είναι αυτά που μας λείπουν στις δύσκολες μέρες που περνάμε... !! 
Εεεεεεε και μετά από όλα αυτά τι άλλο θα ήταν το κέρασμα μου από μια ρακή και ξεροτήγανα ; από τότε σας τα χρωστούσα.. !!! 
Μια ρακή με γλυκό κουταλιού  λεμόνι...!!
Εναλλακτικά για όσους δεν τους αρέσει το λεμόνι ...έχουμε και γλυκό πορτοκάλι...
Και βέβαια να μην ξεχάσω τα ξεροτήγανα που τα λατρεύω...και που βρήκα στο ίντερνετ.. αφού δεν ξέρω να τα φτιάχνω  έτσι όμορφα...!!!

 Και που ξέρετε;... όλο και κάποια τυχερή θα προκύψει..το είπαμε θέλω να κάνω τους ανθρώπους να χαμογελούν.. το χαμόγελο είναι μια καμπύλη που ισιώνει τα στραβά.. το έχουμε ξαναπεί.!!



Να περνάτε όμορφα αγαπημένη  μου παρέα και σας ευχαριστώ πολύ για αυτά τα όμορφα πέντε  χρόνια.!!!
                                                             πηγή



Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

ΓΙΑ... ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ..!!

                                                       πηγή
Μια φορά και ένα καιρό..ήταν μια οικογένεια με ένα παιδί.
Το ζευγάρι ήταν σκληρά εργαζόμενο και παρόλο που προσπαθούσαν, ο χρόνος τους ποτέ δεν ήταν αρκετός για να μοιραστούν πράγματα και εμπειρίες με το εξάχρονο αγοράκι τους.
Κάποιο βράδυ, κουρασμένος καθώς επέστρεψε ο πατέρας στο σπίτι, άκουσε την χαρούμενη φωνή του παιδιού του.
<Μπαμπά, πόσα λεφτά κερδίζεις σε μια ώρα;> 
Ρώτησε με συνεσταλμένη φωνή  και παρακλητική ματιά το μικρό αγόρι καθώς υποδεχόταν τον πατέρα του,που επέστρεφε στο σπίτι από την δουλειά του.
Ο πατέρας , που ξαφνιάστηκε από την ερώτηση είπε.
Κοίταξε αγόρι μου , ούτε η μητέρα σου το ξέρει αυτό. Γι αυτό σε παρακαλώ μην με ενοχλείς γιατί είμαι πολύ κουρασμένος.
<Μπαμπά, πες μου σε παρακαλώ, πόσα λεφτά κερδίζεις  σε μια ώρα; το αγόρι επέμενε.
Ο πατέρας τελικά του απάντησε...Είκοσι  ευρώ την ώρα.
<Εντάξει μπαμπά. Θα μπορούσες να μου δανείσεις  δέκα ευρώ; ρωτά το αγοράκι.
Η ανησυχία και ο εκνευρισμός του πατέρα ήταν φανερός όταν φώναξε στο παιδί.
<Ωστε με ρωτάς όλα αυτά για να σου δώσω δέκα ευρώ;  Πήγαινε γρήγορα να κοιμηθείς και να μην με ξαναενοχλήσεις.!!>
Είχε βραδιάσει και οι ενοχές για τον τρόπο που απάντησε στο γιο του δεν τον άφηναν να ησυχάσει.Σκέφτηκε ότι το παιδι τον ρώτησε επειδή μάλλον ήθελε να αγοράσει κάποιο παιχνίδι και δεν είχε αρκετά χρήματα.
Μετανιωμένος για την συμπεριφορά του πήγε στο δωμάτιο του.
<Κοιμάσαι; τον ρώτησε.
<Όχι μπαμπά γιατί; ρώτησε το αγόρι μισοκοιμισμένο.
<Εδώ είναι τα δέκα ευρώ που μου ζήτησες πριν του είπε.
,Ευχαριστώ πολύ μπαμπά απάντησε με χαρά το παιδάκι, βάζοντας το χέρι του κάτω από το μαξιλάρι του και βγάζοντας κάποια χρήματα.
<Τώρα έχω αρκετά!!! Τώρα έχω είκοσι ευρώ !!! είπε το αγόρι στον πατέρα του ο οποίος  κοίταζε  με απορία τον γιο του,που συνέχισε..λέγοντας.
<Μήπως τώρα θα μπορούσες, μπαμπά, να μου πουλήσεις  λίγο από το χρόνο σου;>
Ας γίνουμε περισσότερο ανεχτικοί, υπομονετικοί, δημιουργικοί, και ανοιχτοί με τα παιδιά μας. Αυτό  είναι που χρειάζονται περισσότερο  από τα υλικά αγαθά που τους προσφέρουμε.
Τα παιδιά έχουν αυτό που εμείς οι μεγαλύτεροι  κάπου  στην διαδρομή  το έχουμε ξεχάσει.
Την ανοιχτή πόρτα στην χαρά,  στην καλοσύνη,στην μοιρασιά και στο γέλιο.. !!!!

Το διάβασα σε ένα μικρό βιβλιαράκι που μου χάρισαν ...  λέγεται μικρές ιστορίες για δύσκολες ώρες... 

και νομίζω ότι αντανακλά αυτό που λείπει στα παιδιά... στις μέρες μας από τους γονείς τους.!!!!
Χαρίστε τους λίγο από το χρόνο σας... μαζί με ένα χαμόγελο σας όσο κουρασμένοι και να είστε..!!!
Αγαπημένη μου παρέα..με αυτήν την μικρή  ιστορία ... που  μου  έκανε εντύπωση το θέμα της  μπορω να πω..παίρνω μέρος στο δρώμενο ...
   οικογενειακές ιστορίες..!! που κάνει η  Αριστέα  μας με την ωραία ζωή της
 Να περνάτε  όμορφα και μην ξεχνάτε τα χαμόγελα ..είναι...εκεί  και περιμένουν να τα ανακαλύψετε..!!
Υ.Γ   Aν έχετε δύο λεπτά χρόνο διαβάσετε και αυτό  στο.... χαμομηλάκι







Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ..!!! ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ.. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΆ..!!!!!!!

Αφιερωμένο σε όλο το παρεάκι μου που περνά η όχι ..   και τα λέμε..!!
Οτι διαβάσετε  είναι παλιό αλλά... όμως τόσο επίκαιρο κάθε φορά που έρχεται  ο.... 
Σεπτέμβρης..!!
Το τραγούδι  αφιερωμένο σε όλους σας..!!!


Πως να αντισταθείς  σε ένα καλοκαιράκι που δεν θέλει να φύγει;
Που αρνείται πεισματικά να καταλάβει πως οι μέρες  του τέλειωσαν;
Πώς να του πεις όχι, όταν στέκεται ακόμη έξω από την πόρτα σου, και σου προσφέρει τις κλεμμένες μέρες του Σεπτέμβρη γεμάτες ηλιαχτίδες;
Πώς να αρνηθείς την πρότασή του για τις τελευταίες βουτιές;
Πώς να του χαλάσεις το χατίρι, όταν σε καλεί να ακούσετε μαζί το τελευταίο ψιθύρισμα των κυμάτων;
Το ξέρει πως θα φύγει....
Ο αποχαιρετισμός δύσκολος...!!
Προσπαθεί να σε δελεάσει με τα τελευταία του δώρα, για να μην το ξεχάσεις,όταν ο Σεπτέμβρης διεκδικήσει τις μέρες του...!!
Ε!!!και εσύ κατά βάθος...δεν είσαι και τόσο σκληρή ...όσο θέλεις να φαίνεσαι!!!!
Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο σε όλους να περνάτε
καλά... χαρίστε  ένα χαμόγελο... θα τα βγάλουμε πέρα... ακόμη και στα δύσκολα..!!!!!!