Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΙΑΣ...ΝΕΡΟΣΤΑΓΟΝΑΣ.!!

Αυτή την ανάρτηση μπορείς να την πεις  και συνέχεια της προηγούμενης, μια που μιλάει για μια μικρή ιστορία-παραμύθι που είχα σκαρφιστεί όταν τα εγγόνια μου ήταν πολύ μικρά και  ήθελαν να τους λέω παραμύθια όταν ερχόταν να κοιμηθούν στης γιαγιάς...
Μου θύμισε  αυτή την  ιστορία-παραμύθι  η μικρή μου εγγονή  ετών  24 σήμερα..όταν μου ζήτησε να της κάνω ένα συννεφάκι..σαν αυτό που είχα κάνει δωράκι στο μικρούλι που έχει γεννηθεί..
Γιατί δεν βάζεις ένα αλεξίπτωτο σε μια σταγόνα μου λέει σαν....εκείνη που μας έλεγες στο παραμύθι σου;
Που την θυμήθηκες της λέω  αγάπη μου;
Γιατί όχι; ωραία ιδέα της είπα.. ας το κάνουμε..
Εψαξα  την βρήκα εκείνη την παραμυθοιστορία ήταν το.... 1993..ναι τότε ήταν  που γράφτηκε η περιπέτεια της νεροσταγόνας που θα διαβάσετε παρακάτω...
Είχα αγοράσει μια γραφομηχανή από εκείνες τις κλασικές...και άρχισα να μαθαίνω να γράφω εκεί...
Η γραφομηχανή αυτή ήδη κοσμεί σαν αντίκα πλέον μια γωνιά του δωματίου της μεγάλης μου ..εγγονής που γράφει και εκείνη...
Πήρα λοιπόν τις μπογιές μου και το μπλοκ της ζωγραφικής  και έκανα τις ζωγραφιές μου...μετά από 26 χρόνια....μια ανάσα δηλαδή από το χθες......
Κάποτε στα γαλάζια νερά μιας όμορφης λίμνης, υπήρχε ανάμεσα στις πολλές σταγόνες και η νεροσταγόνα της ιστορίας μας..
Ζούσε τον περισσότερο καιρό στο βυθό της γαλάζιας λίμνης, παίζοντας με τα ψάρια  τριγυρίζοντας ανάμεσα  στα φύκια..
Μια μέρα λοιπόν,αποφάσισε να ανέβει στην επιφάνεια της να δει τους πανέμορφους κατάλευκους κύκνους, που κολυμπούσαν στα ήσυχα νερά της, μια που είχε ακούσει τόσα πολλά από άλλες σταγόνες..
Καθώς ανέβαινε στην επιφάνεια την θάμπωσε η λάμψη του ήλιου που έκανε την λίμνη να μοιάζει με αστραφτερό καθρέφτη που επάνω του χόρευαν απαλά σαν μπαλαρίνες οι κύκνοι..
Οι ηλιαχτίδες άρχισαν να χαϊδεύουν το κορμί της με την ζεστασιά τους..
Ξαφνικά ένιωσε να γίνεται κάτι παράξενο στο κορμί της.
Δεν το ένιωθε  ολόκληρο κάτι γινόταν που την ανησυχούσε..
Αρχισε να γίνεται μικρά μικρά κομματάκια...τόσο μικρά που δεν μπορούσε να τα δει ανθρώπινο μάτι και...
να ανεβαίνει ,να ανεβαίνει όλο και ψηλότερα προς τα επάνω.
Της νεροσταγόνα μας δεν της άρεσε αυτό, άρχισε να ζαλίζεται γιατί έπασχε από υψοφοβία.
Καθώς ανέβαινε είδε ένα σύννεφο λίγο πιο πέρα και έτρεξε να χωθεί μέσα  σ αυτό.
-Καλώς την..καλώς την!!! άκουσε να τις λένε πολλές σταγόνες που ήταν μαζεμένες στο διπλανό σύννεφο..
-Μα τι συμβαίνει; ρώτησε εκείνη γεμάτη απορία.Γιατί μαζευτήκατε εδώ επάνω; και γιατί εγώ έχω γίνει μικροσκοπικές σταγονίτσες, ενώ εσείς είστε ολόκληρες ; 
-Μα και εσύ είσαι ολόκληρη σταγόνα της είπαν εκείνες..να δες...
Έσκυψε και κοίταξε το σώμα της που είχε πάρει πάλι το σχήμα της σταγόνας, όπως ήταν όταν βρισκόταν στα νερά της γαλάζιας λίμνης. 
-Καλά όλα ευτυχώς, αλλά δεν μου είπατε ακόμα τι κάνετε εδώ; 
-Καλέ; που ξανακούστηκε να μην ξέρει μια νεροσταγόνα τι δουλειά έχουμε μέσα σε ένα σύννεφο; απόρησαν εκείνες..
-Μέχρι τώρα έμενα στο βυθό τη λίμνης και είναι η πρώτη φορά που φεύγω από το σπίτι μου..
Είμαστε μαζεμένες εδώ γιατί περιμένουμε να έρθει το φθινόπωρο να πέσουμε σαν βροχή να ποτίσουμε την γη..
Και το φθινόπωρο δεν άργησε να έρθει.
Οι σταγόνες στριμώχνονταν τώρα στην άκρη του σύννεφου και άρχισαν να πέφτουν με δύναμη στην γη..
-Αντε έλα τι περιμένεις; πέσε και  εσύ,είπανε στην νεροσταγόνα μας καθώς έπεφταν στην γη.
-Να πέσω; πως να πέσω δηλαδή; Εγώ φοβάμαι πολύ το ύψος!!!
Να είχα τουλάχιστον ένα αλεξίπτωτο να μην χτυπήσω πέφτοντας..!!
-Αλεξίπτωτο; είπαν οι άλλες σταγόνες σκασμένες στα γέλια..μέχρι και το σύννεφο δεν άντεξε και χαμογέλασε πλατιά..
-Φαντάζεστε μια σταγόνα με αλεξίπτωτο; τι αστείο θέαμα θα ήταν..
-Οτι και να λέτε εγώ δεν πέφτω φοβάμαι..
-Χμμμ έκανε το σύννεφο αφού δεν θέλεις να πέσεις σαν βροχή, τότε μείνε εδώ..και περίμενε να δούμε τι θα κάνω με σένα..
Δεν  πέρασε πολύς καιρός, και η παγωνιά ήρθε να επισκεφτεί  το σύννεφο που άρχισε να γίνεται όλο και πιο γκρίζο..
-Μπρρρρ....τι κρύο είναι αυτό μόλις μπήκε;
Η νεροσταγόνα μας,μαζί με άλλες που είχαν μαζευτεί στο μεταξύ..άρχισαν να τρέμουν από την παγωνιά και με έκπληξη της είδε να αλλάζει όπως και οι άλλες σταγόνες  σιγά  σιγά μορφή και να γίνονται κάτασπρες και ελαφριές σαν πούπουλα..
-Τώρα είστε έτοιμες να πέσετε στην γη και  να την ντύσετε με την λευκότητα σας..
Τι να κάνει λοιπόν η σταγόνα μας, ήθελε δεν ήθελε ,άρχισε να πέφτει όχι πια σαν σταγόνα βροχής, αλλά σαν μια όμορφη  κάτασπρη νιφάδα χιονιού..
Τουλάχιστον σκεφτόταν καθώς έπεφτε απαλά έτσι είναι σαν να φοράω αλεξίπτωτο..
Φτάνοντας κάτω  ακούμπησε στο πέταλο ενός νούφαρου.. και είδε με έκπληξη της πως βρισκόταν στα  γαλάζια νερά της λίμνης..είχε ξαναγυρίσει στο σπίτι της!!!!
Είχε γίνει μέσα σε λίγες στιγμές η νεροσταγόνα που ξέραμε...
-Ουφ  φτάνει πια!!! δεν μπορώ τόσες αλλαγές..μακάρι να ήμουν ένα νούφαρο και να έμενα για πάντα εδώ αναστέναξε..!!
Την ώρα εκείνη έτυχε να περνά από εκεί, η καλή νεράϊδα της λίμνης,και θέλησε να πραγματοποιήσει την επιθυμία της..
Σήκωσε το μαγικό ραβδί της και ακούμπησε την νεροσταγόνα και την μεταμόρφωσε σε ένα όμορφο λευκό νούφαρο, που έμεινε για πάντα στα νερά της γαλάζιας λίμνης..!!!
Ελπίζω να περάσατε καλά και να μην κουραστήκατε διαβάζοντας ..να αφήσατε να βγει το παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας..και να του χαρίσατε ένα χαμόγελο... 
Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα να είστε όλοι καλά..!!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.!!
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε..!! 




  




28 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία η ιστορία της νεροσταγόνας. Και διδακτική. Σε φαντάζομαι πριν χρόνια -σαν μόλις χθες- να τη λες στα εγγόνια σου. Κι εκείνα να σε κοιτάζουν με ενδιαφέρον για το τι θα πεις παρακάτω. Τι ωραίες εικόνες!
    Μπράβο Ρούλα μου τη χάρηκα την ανάρτησή σου κι αυτή τη φορά. Βγήκε το παιδί απο μέσα μου και θέλει παιχνίδια.
    Φιλιά πολλά και καλό γλυκό σου μήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννιω μου αυτα που τους ελεγα δεν είχαν σχεση με παραμυθια...πιο πολύ αληθοφανεις ιστοριες ηταν ..απλα τους ελεγα οτι ηταν παραμυθια γιατί ετσι μου αρεσε περισσοτερο να τους περναω μηνηματα.. και η φαση ήταν ότι το καθενα απο τα τεσσερα ειχε και το δικο του αγαπημενο... ....
      οσο για την ζωγραφικη μου ειναι ενα απο τα αποθυμενα μου που θα μεινει απλα στα σκιτσα..ευτυχως την αγαπη αυτην για την ζωγραφικη την εχει η μεγαλη μου που ζωγραφιζει υπεροχα πορτραιτα...νομιζω οτι τα γονιδια εξελισονται...
      Χαίρομαι φιλη μου που καταφερνω να σε κανω να νιωθεις σαν παιδι..αυτο ακριβως ηθελα να μοιραστω μαζι σας ...
      Αννιω μου να περνας ομορφα και να εισαι καλά..καλο μηνα και σε σενα γλυκεια μου.. φιλω σε..

      Διαγραφή
  2. Καλημερα Ρουλα μου! Τι ομορφα που ζωγραφιζεις! Ειδικα οι κυκνοι ειναι πανεμορφοι!
    Ποιος χαλαει χατηρια στα εγγονια; Κανεις!
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ακριβως Αριαδνη μου ειναι η αδυναμια καθε γιαγιας και πως να τους χαλασεις χατιρι...οσο χρωνων και να ειναι και προπαντως οταν ειναι κοντα σου και τα βλεπεις να μεγαλωνουν και χαιρεσει που έχεις συμβαλει με ενα μικρο λιθαρακι στο μεγαλωμα τους..τωρα εχουν ανοιξει πια τα φτερα τους και χαιρομαι που ακομα θυμουνται.....
      Να περνας ομορφα καλο μηνα να εχεις..φιλακιααα!!

      Διαγραφή
  3. Τι ωραία ιστορία!
    Και τι ωραίες ζωγραφικές!
    Και πόσο σε θαυμάζω που είσαι μέσα σ' όλα!
    Καλό μήνα Ρουλάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρτιστα μου νομίζω οτι γεμίζουμε τρυφεροτητα την καρδια μας..οταν θυμομαστε οτι εχει σχεση με παιδια ακομα και οταν αυτα ειναι μεγαλα...
      Σε ευχαριστω πολύ για το σχολιο σου φιλεναδα..ναι μην χασω..τα όλα...
      Καλο μηνα να εχεις Σταυρουλα μου..να περνας καλα ..φιλακιακια...

      Διαγραφή
  4. Τι όμορφο ταξίδι στα μέρη της φαντασίας ήταν αυτό Ρουλα μου! Θα τη λέω κι εγώ στη μικρή μου! Να είσαι καλά και να γράψεις κι άλλες όμορφες ιστορίες! Μου άρεσαν πολύ και τα σχέδια! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστω πολύ για τα καλα σου λογια χαιρομαι που θα την λες στην κορη σου καλη μου..στα παιδια ας λεμε ομορφα πραγματα να γλυκαινουμε τις καρδουλες τους..
      Η ζωγραφιες εγινα για να δωσω εικονες στην ιστορια μου οπως την φανταζομουν ...
      Να εισαι καλα και να περνας ομορφα με την μικρουλα σου..απολαυσε τον χρονο μαζι της..εινα στιγμες ανεπαλυπτες.. καλο σου μηνα φιλακια..

      Διαγραφή
  5. Σμαραγδένια μου ξέρεις ότι ΕΜΕΙΣ οι δύο έχουμε ένα σωρό κοινά, ας αρχίσω από την πατρίδα μας την Θεσσαλονίκη, μετά την ηλικία μας, έπειτα τα..χούγια μας, με΄τα τα εγγόνια μας και...τα παραμύθια μας που γράψαμε όταν νταντεύαμε το πρώτο μας εγγόνι. ΑΧ!γλυκιά αγαπημένη φίλη, η νεραιδοσταγόνα σου μοναδική γιατί ξεχειλίζει από αγάπη που την έχουμε και οι δύο μπόλικη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν το ξερω λέει αχτιδα μου; και βεβαια εχουμε κοινα αφου ειμαστε γιαγιαδες και Σαλονικιες ....νομιζω ομως φιλη μου οτι ο ρολος της γιαγιας οσα χρονι και να περασουν θα ειναι ο ιδιος σε ολο τον κοσμο..αφου τα εγγονια μας ειναι δυο φορες παιδια μας...
      Ας ειναι η αγαπη εκεινη νπου θα τους ακολουθει στην ζωη τους..και οι γερικες φτερουγες μου να τους προσταρτευοτν απο καθε κακο...
      Να εισαι καλα φιλεναδα..να περνας ομορφα με οτι κανεις ..καλο και ομορφο μηνα να εχεις φιλακιαααα...❤

      Διαγραφή
  6. Όχι μόνο δεν κουράστηκα να την διαβάζω αλλά αφέθηκα στην παιδική της αγνότητα αγαπημένη μου Ρούλα. Και το είχα πάρα πολύ ανάγκη όλο αυτό γιατί το χρειαζόμαστε και μας λείπει. Η Παιδική αγνότητα. Ένας παλιμπαιδισμός στο χρόνο. Για να βουτήξουμε στην φρεσκάδα εκείνων των χρόνων και να πάρουμε πάλι δύναμη και αύρα να συνεχίσουμε.
    Όλα τα ...λεφτά η παλιά σου γραφομηχανή! Τις λατρεύω! Τις δούλευα χρόνια στο στρατό, στη δουλειά. Από εκείνες τις παλιές ως τις ηλεκτρονικές, τον πρόδρομο του υπολογιστή. Και είχα και στο σπίτι μια παλιά αλλά δυστυχώς την πέταξα και έκανα πολύ λάθος. Τέλος πάντων. Το θυμήθηκα τώρα και στενοχωρήθηκα.
    Πολύ όμορφο παραμύθι που η εξαίρετη εικονογράφησή του έδωσε ακόμα μεγαλύτερη ζωντάνια να το χαρούμε.
    Καλό Φθινόπωρο καλή μου φίλη.
    Περιμένω με τόση χαρά αυτήν την νεραϊδοσταγόνα σου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το να γινομαστε παλι παιδια φιλε μου ασχετως χρονων ειναι αυτο το συναισθημα που μας φερνει μια γλυκα στην ψυχή.. μεσα απο τις αναμηνησεις μας.. δεν ειναι κακο και ας ειναι παλιπαιδισμός...αν σε κανει να γαληνευεις μεσα στην τρελλα της ταχυτητας και του ωχαδελφισμού..
      Οσο για την γραφομηχανη ..χαιρομαι που δεν την πεταξα.. και εγω ..γιατι να σου πω το ειχα σκεφτει..αλλα με τα χρονια που περασαν την ειδε η μεγαλη μου εγγονη που ασχολείται με τα καλιτεχνικα.. και ξετρελαθηκε ..οποτε την πηρε στο σπιτι της.. και την εχει στο γραφειο της.. και οπως καταλααβες χαρα μου εμενα ...
      Να εχεις ενα ομορφο μηνα και ας διανυει την εβδομη μερα του.. καλο σου βραδυ..!!!

      Διαγραφή
  7. Πόσο μου άρεσε η ιστορία σου, Ρούλα μου και πάνω απ΄όλα μου άρεσε η εικονογράφηση, τυχερή η εγγονούλα σου που μεγάλωσε με παρόμοια παραμύθια! :)
    Τι καλό που κάνει στα παιδιά και στα εγγόνια μας, να τους λέμε παραμύθια γιατί θα δεις και πως και αυτά μεγαλώνοντας θα τα μεταφέρουν στα παιδιά τους! ;)
    Τίποτα δεν χάνεται στη ζωή, ούτε οι σταγόνες, ειδικά όταν δεν φοβούνται να αφεθούν! :P
    ΑΦιλάκια πάντα με πολύ αγάπη! <3 :k

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ μαγισοουλα μου να λες για τις ζωγραφιες μου οτι σου αρεσαν που εισαι ειδημων με κανεις να χαιρομαι.παρα πολύ ..ξερω οτι απεχω πολύ από την κανονικη εικονογραφιση..και η δικη σου γνωμη μετρα διπλα για μενα φιλεναδα..απλα εβλεπα εικονες στο ιντρνετ και τις ζωγρφιζα..αυτο ξερω να κανω..οι εικονες εγιναν προχειρα και γρηγορα...ηθελαν πολύ δουλεια για να ειναι καλες...εχω το γνωθι σε ευατον ...
      Με την παραμυθοιστορια μου αυτη ηθελα να τους μαθω τον κύκλο του νερού..πολύ πριν τα μαθποτυν στο σχολειο...και γτους αρεσε τοσοσ που μετα απο τοοοοσα χρονια την θυμουνται ακομα...
      Να περνας ομορφα και να εχεις ενα πιο ομορφο μηνα και ας προχωρησε κι όλας εφτα μερες..φιλακι ;k ..φθινοπωρινό; :) καλοκαιτινό;;) τι να οω.. !!

      Διαγραφή
  8. Ευτυχώς στην οικογένεια έχουμε ακόμη αυτούς τους στενούς δεσμούς γιαγιάς-εγγονών με τις ατέλειωτες ιστορίες που πολλές φορές δημιουργούμε από μόνες μας. Και παρόλο που τα παιδιά μεγαλώνουν με μια σύγχρονη τεχνολογία δεν θα ξεχάσουν ποτέ τα παραμύθια της γιαγιάς που κάνει και την πιο απλή ιστορία να φαντάζει συναρπαστική, επειδή γεμίζει την ψυχή και το μυαλό με την πιο ζεστή φωνή της.
    Μπράβο Ρούλα ένα όμορφο τρυφερό παραμύθι που κάθε φορά που θα συννεφιάζει θα θυμούνται –όσα χρόνια κι αν περάσουν- το παραμύθι της νεροσταγόνας. Όμορφη και η εικονογράφηση
    Να είσαι καλά
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Αννικα μου ο δεσμος αυτος ευτυχως ειναι ακομα δοξα τω θΕο υπαρχει και ειναι πολύ ομορφος..και ειννννννναι σοφή η περοιμία που λει οτι ..του παιδιου μου το παιδι δυο φορες παιδι μου είναι..
      Συνηθως δεν μπορω να πω οτι ηταν παραμυθια οτι εγραφα είχαν και αληθεια μεσα τους σχετική με το πειβαλλον και οτι αυτο αντιπροσωπευει...ηταν πολύ μικρα για να καταλαβουν το νοημα αλλα μια ιδεα επερναν φιλη μου τα παιδια ρουφανε οτι εμεις τους λεμε .και μενουν στο μυαλουδακι τους οσο και αν μεγαλωνουν..θυμουνται οπως εμεις...
      Για τις ζωγραφιες αστα φιλη μου απλα παιδικες αλλα χαιρομι που κανω εστω και αυτες...
      Σε ευχαριστω πολύ για τα ομορφα σου λογια.. να περνας καλα και να εχεις ενα ομορφο μηνα Αννικα μου.. φιλακιααα!!!!

      Διαγραφή
  9. Μου άρεσε πάρα πολύ, τόσο η ιστορία σου, όσο και οι ζωγραφιές που τη συνόδευσαν.
    Ρούλα μου, κάθε φορά που επισκέπτομαι το μπλογκοσπιτάκι σου νιώθω ότι είσαι μια σούπερ γιαγιά.
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ωραιο κοπλιμεντο !!!!! σε ευχαριστω πολύ Πιππη μου αν σου πω τωρα που εχουν μεγαλωσει τα εγγονια μου οταν μιλανε για μενα σε φιλους τους λενε αυτην ακριβως την φραση; ισως γιατι βλεπουν την προοδο μου στην τεχνολογια..αφού εκεινα ειναι οι δασκαλοι μου...και χαιρονται που στην ηλικια μου θελω ακομα να μαθενω πραγματα...εδω στην επαρχια δεν εχουν ...η δεν θελουν πολλες γυναικες να ασχοληθουν με κατι τοσοσ ομορφο απως η τεχνολογια..που σου ανοιγει οριζονταες..ετσι το βλεπω εγω...ασε που το θεωρω και ενα ομορφο παιχνιδι..
      Ενα θα σου πω παντως στο παραμυθι δεν σε παινει κανεις..!!! να περνας ομορφα οτι και να γραφεις καλο σου μηνα .. φιλακιααα!!

      Διαγραφή
  10. Τι όμορφη ιστορία Ρούλα μου! Φανταστικό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους! Συγχαρητήρια!!!
    και φιλιάααα!!! Εύη Καλλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστω πολύ Ευη μου για παιδακια ειναι αλλά κατα βαθως ολοι δεμν κρυβουμε ένα παιδι μεσα μας;
      Να είσαι καλα και να περνας ακομα καλύτερα...καλο μηνα να εχεις ..φιλακιααα!!❤

      Διαγραφή
  11. ΕΙΣΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ!!!!
    ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΕΣ.
    Τι ομορφη ιστορία βγήκε απο το πολυμήχανο μυαλό σου Ρουλάκι μου,τι συγκινητική και τι διδακτική επίσης.Οχι μόνο βγήκε το παιδί απο μέσα μου(σιγά και πότε ειχε κρυφτεί!) και συγκινήθηκε κιολας με την περιπέτεια της νεροσταγόνας.
    ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ ΑΠΕΡΙΟΡΙΤΣΑ
    Φιλιά άπειρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά μην τα λες αυτα Χαρα μου ..το ξερω οτι τα πιστευεις εσύ αλλα....το θεμα ειναι να μην τα πιστεψω εγω.. και δευτερον μπορει να καβαλησω κανενα καλαμι..και πως θα κατεβω απο εκει μετα..
      Αυτες η ιστοριουλες που ελεγα στα εγγονια που να το φανταστω οτι μετα απο τοσα χρονια.. θα εβγαιναν στην επιφανεια μεσα απο ενα μπλοκ που εσυ ησουν η αιτια λογο του πρωτου σχολιο σου που με οπαροτρυνες να κανω οτι θελω εδω μεσα...να αρχισω να κανω τα πρωτα βηματα μου στο μπλοκιν φιλεναδα ...ευχαριστιες μου απειρες παντα...
      Να είσαι καλα να χαιεοσαι που εχεις ενα παιδι μεσα σου να το αφηνεις συχνα πικνα να βγαινει εξω να αναπνεει τρυφεροτητα και αγαπη.. αυτα εχεουμε αναγκη..την αγαπη μου παντα Χαρα μου...φιλακι ❤ 😘

      Διαγραφή
  12. Τα σέβη μου Ρουλάκι!τι όμορφη ιστορία καλή συνέχεια σε ότι κανείς!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστω παρα πολύ Κατρινα μου το να επινοείς ιστοριες για παιδια σε κανει να μπαινεις στον κόσμο τους και γινεσαι και εσύ για λιγο παιδι.. και αυτο ειναι πολύ ομορφο
      Να περνας καλα με οτι κανεις καλο σου ξημερωμα.. φιλιακιαα!! :)

      Διαγραφή
  13. Το να πλέκεις παραμύθια για παιδιά, το θεωρώ ό,τι πιο δύσκολο και ευφάνταστο. Κι αυτό το "συλλεκτικό κομμάτι" απ' την παλιά σου γραφομηχανή, είναι η απόδειξη πως όσο μεγαλώνεις, διατηρείς την αγνότητα και την παιδικότητα μέσα σου. Στο έχω ξαναπεί. Τα εγγόνια σου είναι πολύ τυχερά που σ' έχουν σαν φάρο φωτεινό στη ζωή τους. Μέσα απ' τις ιστορίες και τη στάση ζωής σου, τα μυείς στις αξίες που σε διέπουν. Μπράβο σου!
    Υ.Γ. Οι ζωγραφιές σου επίσης είναι μοναδικές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Tτ να σου πω τωρα μου λες; τοσα παινια ουτε που να το φαναταστω.. αγαπη μου .. πολλες φορες με κανεις και ντρεπομαι.. και δεν ξερω με τι τροπο να σε ευχαριστστησω φιλεναδα..
      Ειναι αληθεια οτι ιμαι πολύ περηφανη για ολα μου τα εγγονια..που εγιναν προπαντων Κανελλακι μου σωστοι άνθρωποι.. μακαρι οι αξιες των σχεσεων να συνεχισουν να τους συντροφευουν στην ζωή τους..😊
      Σε ευχαριστω παρα πολύ που παντα εχεις ενα δικο σου τροπο να γραφεις την σκεψη σου.. ειμαι περηφανη και για την γνωριμια μας Μαρακι μου..την αγαπη μου να περνας ομορφα καλο σου ξημερωμα φιλω σε..🧡

      Διαγραφή
  14. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστω πάρα πολύ μου Σοφακι μου να περνας ομορφα κοριτσι μου με τα κοριτσια σου.. φιλακιααα 🧡💙💜

      Διαγραφή