Τώρα που τελειώνει το καλοκαιράκι, ας μιλήσουμε για αυτό το δροσερό και γλυκό φρούτο του καλοκαιριού!
Μνήμες, εικόνες, γεύσεις...Παιδικά ρούχα πάντα λερωμένα από τους χυμούς, καθώς τα τριγωνικά κομμάτια που κρατούσαν οι μπόμπιρες φεύγοντας από το το σπίτι για το παιχνίδι, τρώγονταν λαίμαργα τα απογεύματα του καλοκαιριου.
Χώμα από το παιχνίδι και χυμός από τα καρπούζια σε ένα "εκρηκτικό" για την υπομονή των μανάδων, μείγμα. Τότε βέβαια, τα παιδιά έπαιζαν ακόμη στις αυλές, στους δρόμους στα χωράφια...
Και πάντα κάθε χρόνο, μια από τις πιο ζουμερές καρπούζες φυλάσσονταν στην αποθήκη για να κοπεί την μέρα των Χριστουγέννων.
Ένα από τα έθιμα που παραμένουν ζωντανά στην μνήμη, με τον πατέρα να το τηρεί πιστά, όπως το παρέλαβε από τις προηγούμενες γενιές!
Δεν υπήρχε σπίτι από το οποίο να απουσιάζει το καρπούζι, τραπέζι που να μην περιλαμβάνει ένα πιάτο από το εκλεκτό αυτό φρούτο, είτε μόνο του, είτε σε συνδυασμό με φέτα!
Στα μανάβικα, στις γειτονιές, τα καρπούζια φρέσκα και μοσχομυριστά, περίμεναν στα καφάσια τους πελάτες να τα χτυπήσουν... φιλικά στην πλάτη για να δουν αν ήταν ζουμερά με τον τρόπο που τόσο καλά και επιτυχημένα ήξεραν.
Βλέπετε τέχνη δεν ήταν μόνο η καλλιέργεια, αλλά και η συγκομιδή και η επιλογή του σωστού, κατακόκκινου ώριμου και ζουμερού καρπουζιού!
Από εκείνες τις εποχές, έχει μείνει πια μόνο η ανάμνηση και εκείνη η απίστευτη γλύκα που ξαναζωντανεύει με κάθε μπουκιά παγωμένου καρπουζιού στις αυλές και στις βεράντες, τα μεσημέρια, τα απογεύματα ή τα βραδάκια με παρέες στις βεγγέρες!
Ο απόλυτος "βασιλιάς" του καλοκαιριού φέρνει μαζί του μνήμες από τα παλιά. Από εποχές που το καλό καρπούζι το αγόραζες με το μαχαίρι, δηλαδή με την πρακτική δοκιμασία της γευσιγνωσίας, που ο μανάβης, έκοβε ένα τριγωνικό κομμάτι για να το δοκιμάσεις πριν το αγοράσεις. Εποχές που τα φορτηγά γεμάτα με τα βαθυπράσινα λαχταριστά φρούτα στην καρότσα γυρνούσαν τις γειτονιές με το μεγάφωνο στην διαπασών να διαλαλεί την εκλεκτή πραμάτεια.( Εδώ ακόμη έχουμε τον καρπουζά μας κάθε καλοκαίρι να μας τα κόβει με το μαχαίρι)😂
Γεμάτος ο φημισμένος Δαμαστιανός κάμπος εδώ στην Κρήτη από τα πεντανόστιμα καρπούζια του.
Σε κάθε σπίτι όποιος μουσαφίρης διέσχιζε το κατώφλι θα έβρισκε απαραιτήτως στο φίλεμα ένα πιάτο καρπούζι, μαζί με την πάντα απαραίτητη ρακί!
Το καρπούζι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο μέσα σε όλα και στην εξερεύνηση της Άγριας Δύσης, καθώς όπως αιώνες πριν στην Αίγυπτο εχρησιμοποιείτο ως πηγή νερού.
Και φυσικά υμνήθηκε για τις ιδιότητές του, αλλά και την γεύση του, με τον Μαρκ Τουέιν να το περιγράφει: "Τρώγοντας ένα καρπούζι ανακαλύπτεις τι τρώνε οι Άγγελοι"
Σήμερα γνωρίζουμε πάνω από 1200 ποικιλίες που καλλιεργούνται σε 96 χώρες, με πρώτη παραγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο την Κίνα!
Επί της ευκαιρίας που μιλάμε για καρπούζια δείτε εδώ κάτι καρπουζοπιάστρες που είχα κάνει μια χρονιά της εγγονής μου της Γιωργίνας που μένει στην Πράγα!
Και να που χρειάστηκε η τεχνολογία! Λίγα λεπτά πριν να βάλω την ανάρτηση τις θυμήθηκα! Της στέλνω στο βάϊπερ μήνυμα το και το αγάπη μου θέλω μια φωτό! 🤣 Και ιδού...
Μου φάνηκε πολύ δροσερό το κείμενο και μια που είμαστε ακόμα στο καλοκαιράκι είπα να σας κεράσω ένα κομμάτι καρπούζι, έστω και νοερά! 🍉😊 Αυτό ήταν ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενου του κ. Σταύρου Εμμ. Μουντουφάκη Διπλωματούχο Ξεναγό, Αρχαιολόγο και Συγγραφέα, σχετικά με τις αναμνήσεις του και την πορεία του καρπουζιού, ανά τον κόσμο.
Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε να είστε όλοι καλά και να έχετε μια όμορφη εβδομάδα. Να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους γύρω σας και να μην ξεχνάμε πως... "Οι ρυτίδες θα έπρεπε απλώς να υποδεικνύουν από που έχουν περάσει χαμόγελα" Τάδε έφη Μαρκ Τουέιν! 😂
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που περνάτε και τα λέμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου