Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

ΈΩΣ ΠΌΤΕ;


“Ακούς Λέανδρε; Πάλι μάχη γίνεται κάτω  στον πρώτο. Πού θα πάει αυτή  η κατάσταση;”
“Και τι σε νοιάζει εσένα βρε Ασπασία;”, απάντησε εκείνος σηκώνοντας το φλιτζάνι να πιει μια γουλιά καφέ.
“Φτού να πάρει, κάηκα!” είπε και άφησε νευριασμένος το  φλιτζάνι απότομα στο τραπέζι που χοροπήδησε σκορπίζοντας πιτσιλιές καφέ τριγύρω.
Η Ασπασία ούτε που το πρόσεξε.
Για άλλη μια φορά, από τον φωταγωγό οι βρισιές και τα κλάματα δυνάμωναν.
“Φεύγω” της είπε “και κοίτα την δουλειά σου. Να μην σε νοιάζει τι κάνουν αυτοί, να μην βρεις τον μπελά σου στο τέλος”, είπε κλείνοντας την πόρτα!

Εδώ και ένα χρόνο από τότε που νοίκιασε αυτό το ζευγάρι το διαμέρισμα του πρώτου ορόφου είχαν αρχίσει να ακούνε διάφορα οι ένοικοι της πολυκατοικίας.
Η Ασπασία με τον άντρα της έμεναν στον από πάνω όροφο και πολλές φορές γίνονταν ακούσιοι ωτακουστές στις άσκημες βρισιές του άντρα και στα κλάματα της γυναίκας.
Εκείνη, μια μικρή όμορφη κοπέλα και εκείνος πολύ μεγαλύτερος της.
Από μακρυά μπορούσες να καταλάβεις, ότι το ζευγάρι δεν ήταν και από τα πιο ταιριαστά.
Όποτε συναντούσε τυχαία καμιά φορά η Άσπα την κοπέλα, εκείνη έτρεχε να μπει γρήγορα στο διαμέρισμα.
Μια δύο φορές είχε δει και μελανιές στο πρόσωπό της που προσπαθούσε να τις κρύψει σκύβοντας το κεφάλι της.
Και σήμερα για μια ακόμη φορά, επαναλήφθηκε  το ίδιο σκηνικό.
Ήταν σίγουρη πως αυτός ασκούσε βία επάνω στην κοπέλα.
Δεν θα καθόταν άλλο άπραγη.
Στα αυτιά της άκουσε για μια ακόμη φορά την φωνή του άντρα της να μην μπλεχτεί και βρει τον μπελά της.
Όχι αυτήν την φορά δεν θ’ άκουγε κανέναν Λέανδρο.

Κατέβηκε στον πρώτο, αποφασισμένη να ρωτήσει αν χρειάζονταν βοήθεια η κοπέλα.
Χτύπησε την πόρτα, αλλά δεν πήρε απάντηση.
Ήταν σίγουρη ότι ήταν μέσα, γιατί είχε δει τον άντρα να φεύγει μετά τον καυγά.
Ξαναχτύπησε φωνάζοντας.
“Άνοιξε είμαι η Ασπασία από πάνω. Χρειάζεσαι κάτι καλή μου;”
Η ξύλινη πόρτα άνοιξε δειλά λίγα εκατοστά και ένα πρόσωπο παραμορφωμένο από τις μελανιές και τα δάκρυα φάνηκε στο άνοιγμα.
Η Ασπασία για μια στιγμή σάστισε, δεν ήξερε τι να κάνει.
Το βλέμμα που αντίκρισε, είχε μέσα του όλο τον τρόμο του κόσμου.
Ξεπερνώντας το σοκ έσπρωξε απαλά την κοπέλα προς τα μέσα, πέρασε και εκείνη στο διαμέρισμα.
Αντίκρισε ένα βομβαρδισμένο τοπίο, μάρτυρας για το τι είχε προηγηθεί εκεί μέσα πριν λίγο.
Η κοπέλα ήταν έτοιμη να καταρρεύσει.
Την πήρε στην αγκαλιά της και την έβαλε να κάτσει στον ξεχαρβαλωμένο καναπέ΄
Βρήκε μια πετσέτα και άρχισε να σκουπίζει το αίμα και τα δάκρυα από το πρόσωπό της.
“Ησύχασε”, της είπε χαϊδεύοντας τα μακρυά μαλλιά της, καθώς σχημάτιζε στο τηλέφωνό της τον αριθμό του συλλόγου κακοποιημένων γυναικών.
Δεν θέλησε να την ρωτήσει τίποτε.
Ήξερε η Ασπασία, όταν θα ήταν έτοιμη να μιλήσει θα βρισκόταν κάποιος να την ακούσει εκεί.

Σε λίγο δύο μέλη του συλλόγου την έπαιρναν μακρυά από την άβυσσο που ρουφούσε την ζωή της στο χάος.
Λίγο πριν φύγει η κοπέλα από εκεί γύρισε και φίλησε τα χέρια της Ασπασίας χωρίς να μιλήσει.
Μόνο το βλέμμα της ήταν γεμάτο ευγνωμοσύνη!!
Επειδή στην προηγούμενη ανάρτηση μου είπα πολλά αφήνω εδώ να μιλήσει μόνο η συμμετοχή μου στο 
15ο δρώμενο.. Παίζοντας με τις λέξεις που κάνει με επιτυχία πάντα η memaria

Ενα μεγάλο ευχαριστώ πολύ σε όλους σας που   του αφιερώσατε τον χρόνο σας. 
Οι    λέξεις: μάχηφωταγωγόςμάρτυραςάβυσσοςφωνή ήταν οι λέξεις που έπρεπε  να χρεισημοποιήσουμε.
Την πρωτιά στο παιχνίδι την πήρε η Αριστέα με την δική της συμμετοχή...και που μας λέει καθε φορα που πάμε στο πυργόσπιτο της πως Η ζωή είναι ωραία...με μια ιστορία που είναι το ακριβώς αντίθετο με τον τίτλο της.
Σας αφήνω με τις πανέμορφες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν  εχθές από την θάλασσα  λίγο πριν  από  μια καλοκαιρινή καταιγίδα .
Απολαύσετε τι δημιουργεί η φύση αγαπημένο μου παρεάκι










Και η... καταιγίδα σε όλο της το μεγαλείο!!!
Να είστε όλοι καλά και να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και φορέστε ένα χαμόγελο σίγουρα θα σας πηγαίνει.!!!
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε !!!












Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ.....!!!



Με χάσατε ε; 
Τι να κάνω η γυναίκα, που μου πέσανε όλα μαζί; 
Από συμπόσια ποίησης...παιχνίδια λέξεων..(γι αυτό το παιχνίδι θα τα πούμε στην επόμενη ανάρτηση...) μεταβάσεις από την Άνοιξη στο καλοκαίρι.. ναι υπάρχουν και για μένα αυτές.. Πρόβες..για άλλα δρώμενα που γίνονται ...εεεε δεν ήθελε και πολύ να μπλοκάρει εκτός από το μυαλό μου..χι..χι. και ο χρόνος μου..
Γι αυτό σας παρακαλώ μαζί μου να έχετε υπομονή..συν τις άλλης..γιατί έχω χαθεί που λένε από προσώπου γης..
Θα επανέλθουμε.. συντόμως..στα καθιερωμένα μας..όμως μεγάλο λόγο δεν λέω γιατί ...καλοκαιράκι είναι αυτό ποτέ δεν ξέρεις με τι θα σε ξελογιάσει..χι..χι..
Και πάμε τώρα ένα ένα με την σειρά...
Που λέτε... όπως με  ξέρετε  πια ..απ έξω και ανακατωτά που λένε...μην χάσω ..συμπόσιο ..για συμπόσιο...καλή παρέα... ωραίο κρασί. φρέσκα φρούτα..τι άλλο να γυρέψει κανείς για να περάσει ωραία; ααααα  και ποίηση...να μην ξεχνιόμαστε το κυριότερο....
Το.. ποια.. κάνει αυτό το πασίγνωστο 20ο συμπόσιο ποίησης;
20ο Συμπόσιο Ποίησης
ελα μου ντε; προσπαθώ να θυμηθώ.. να δεις πως την λένε....πως την λένε...αααα πριγκίπισσα.. όχι ..όχι  νομίζω ότι την λένε πυργοδέσποινα...χμ.. μάλλον όχι...
Ααααα το βρήκα .. την λένε  Αριστάκι ..χι..χι.. και κάθε φορά που της έρχεται η όρεξη να μας μαζέψει ..να διαβάσουμε διαμάντια... να ποιηθούμε..χα..χα..(δική μου λέξη) μας κοτσάρει εκεί μια λέξη..όπως (ψυχή) και άντε εσύ τώρα να βάλεις  το μυαλό.. που δεν έχεις.. για μένα λέω..να μην παρεξηγηθούμε.. να βρεις τον χρόνο  όχι τον ψεύτη ..αλλά αυτόν που τρέχει και άντε να τον πιάσεις τον άτιμο...
Τέλος πάντων έξυπνα παιδιά είστε καταλάβατε γιατί μιλάω..
Η πρωτιά ανήκει στην  marypetrax με την γήινη ματιά της με το υπέροχο..<Γεννήθηκα για αετός> όσοι δεν το έχετε διαβάσει να περάσετε..από εκεί να το απολαύσετε!! 
Και αυτή την φορά.. ήμουν εκεί και όχι με μία αλλά.. με δύο συμμετοχές...τρομάρα μου!! 
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο  που τους αφιερώσατε να τα διαβάσετε!!
Η πρώτη μου..
 Με τα δικά σου τα φτερά.


               Πάρε βοριά τα σύννεφα 
               κι έχω ψυχή που τρέμει,
                σε τούτο τ απανέμι
                  κούρνιασε να σωθεί.
            Να μην την βρει ο άνεμος
             και την χτυπήσει η μπόρα, 
                 αγέννητη είναι η ώρα 
                 που πάει να χαθεί.
            Με τα δικά σου τα φτερά
             τ ανέμου να συγκρίνεις,
                να βρεις απάγκιο να σταθείς
             ψυχή μου να μην φοβηθείς 
                  κι όπου αγαπάς να μείνεις.
Και η δεύτερη μου απόπειρα είναι η...
Άβυσσος.

Ατέρμονη, χωρίς τέλος η αρχή σου.
Άυλη.
Αθάνατη.
Όλα μέσα από σένα περνάνε.
Αγάπη, μίσος, καλοσύνη ,κακία.
Άβυσσος η ψυχή σου ρε άνθρωπε!!
Αυτές ήταν οι δύο συμμετοχές μου παρεάκι μου..
Και τώρα θα αναρωτιέστε για ποιες πρόβες σας μιλούσα πιο πάνω..
Είμαστε μια καλλιτεχνική οικογένεια ...γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε..χα.χα..
Μέσα σε όλες τις εργασίες ...γιατί μην μου πείτε ότι δεν εργαζόμαστε και εμείς οι (νοικοκυρές..) και χωρίς πληρωμή μάλιστα..ήταν  να φιλοξενήσουμε στην μικρή πλατεία μας για πρόβα... ένα δρώμενο που θα γίνει σε δρόμο του Ηρακλείου και λέγεται ART STREET.. ή όπως το λέμε εδώ στα επαρχιακά... τέχνη του δρόμου.
Βέβαια..για να λέμε και την αλήθεια.. θα συνοδεύσει ο εγγονός μου με την μουσική του παίζοντας  κιθάρα..... τον καλλιτέχνη που θα ζωγραφίζει  στον δρόμο...σε μεγάλο τελάρο; σε τοίχο; θα σας γελάσω..χα..χα..
Εμείς πάντως χαρήκαμε την παράσταση και ήμασταν οι πρώτοι που απολαύσαμε την  πρόβα.. avan premium..!!! 
Με χαρά σας δείχνω ότι μπορούσα να βγάλω σε εικόνα...



Μέσα σε όλα αυτά είχαμε και γενέθλια του πάτερ φαμίλια που τα βγάλαμε με συνοπτικές διαδικασίες..φαγάκι και γλυκό ψυγείου..χι..χι.
παιδιά και εγγόνια 

               
Με αυτά και εκείνα πέρασαν οι μέρες τόσο γρήγορα.. που δεν πρόλαβα να κάνω τις βόλτες μου..στην γειτονιά ...να χαλαρώσω..
Γι αυτό μην απορήσετε αν είμαι έρχομαι ετεροχρονισμένα στις επισκέψεις μου!!
Να είστε όλοι καλά ..να έχετε μια όμορφη εβδομάδα..γεμάτη  ωραίες εκπλήξεις που να σας χαρίσουν πολλά χαμόγελα...
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε..








Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

ΚΑΛΌ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ.. ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑ...!!

Το καλοκαιράκι  μπήκε; για να δούμε.. Οσονούπω.. θα έρθει..μαζί με τις ζέστες του..το κολύμπι  στην θάλασσα του.. τον ήλιο του..και κάπου εκεί..στην άκρη της ξαπλώστρας θα βρίσκεται ένα βιβλίο που θα μας ταξιδεύει μέσα από τις σελίδες του.. !!
                             πηγή
Ακριβώς αυτό ήθελα να σας προτείνω παρεάκι μου..όταν έπεσε στην αντίληψη μου μια ευχάριστη και χαρούμενη είδηση....   
  Με  μεγάλη μου έκπληξη και χαρά πάνω από όλα ...διάβασα ότι οι Ελληνες είμαστε μέσα στην πεντάδα στην Ευρώπη.. που διαβάζουμε περισσότερο από άλλους .ΕΔΏ  δείτε την είδηση..!!
                          πηγή Χάρηκα πολύ που τουλάχιστον  κάπου είμαστε στις πέντε πρώτες θέσεις και μάλιστα σε ουσιαστικό θέμα..
Οπότε καταλάβατε  βεβαίως βεβαίως ότι η πρόταση μου αφορά φυσικά  βιβλία...που άλλα έχω διαβάσει.. και άλλα περιμένουν υπομονετικά ..την σειρά τους..
Ίσως κάποιες από τις προτάσεις μου να σας κινήσουν το ενδιαφέρον..
Και ξεκινώ με  την τριλογίας της ..
ΑΝΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ.. 
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ 
Εκδόσεις Διόπτρα
Η θυσία..
Η Εκδίκηση...

Και η Εξιλέωση..
Είναι τρία υπέροχα βιβλία που η ιστορία τους ξετυλίγεται στους σκοτεινούς καιρούς της ενετοκρατίας .
Χάνδακας-Κωνσταντινούπολη-Ανδριανούπολη-Ρέθυμνο..είναι οι πόλεις που διαδραματίζεται η ιστορία ..
Τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου 1550-1570 δένονται άρρηκτα με την μυθοπλασία και συνθέτουν μια μοναδική ατμόσφαιρα εποχής..
 Βιβλία που θα κάνουν τον αναγνώστη να τα ρουφήξει στην κυριολεξία..όπως εγώ όταν τα διάβαζα ..
Επί της ευκαιρίας θα ήθελα να ευχαριστήσω και από εδώ .. για μια ακόμη φορά την αγαπημένη  μου φίλη  την Ποδηλάτισσα για το υπέροχο δώρο που μου χάρισε..
Η δεύτερη πρόταση μου είναι...του 
ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΚΑΣΗ..  και  το βιβλίο του..
ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΣΕ ΘΡΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ.
Εκδόσεις Λιβάνη
Δύο άνθρωποι, δύο κόσμοι. Αδύναμοι ή δυνατοί; Ευάλωτοι ή χαλκέντεροι;
Τι οδηγεί τα βήματα τους στους σκοτεινούς μαιάνδρους που πορεύεται η ανθρώπινη ψυχή;
Δύο άνθρωποι , δύο αλήθειες, παραδεχτές ή όχι δεν έχει σημασία.
Η κάθε αλήθεια δεν υπόκειται στους κανόνες της κοινής λογικής μας. 
Και όμως !!!
Ενα ακόμη βιβλίο που έχω διαβάσει είναι της..
ΚΑΛΗ ΚΑΡΑΤΖΑ...
Εγώ η Ανατολή!!
Εκδόσεις.. Χάρτινη Πόλη.
Ανατολή το όνομα μου, γεμάτο ζωή και φως.
Μαλλιά σαν ηλιαχτίδες,μάτια τρομαγμένα κοιτάζουν το χθες.
Κουκούλι τυλιγμένο το εγώ μου, κρύβεται στα έγκατα της ψυχής μου.
Μοίρα μέσα από θάνατο και γέννα.
Αγάπες και λάθη που εκδικούνται.
Ενα βιβλίο που διαβάζω τώρα είναι του..ΓΙΏΡΓΟΥ ΜΑΝΙΏΤΗ..
Τα Σαντέ της Σαπφώς
Εκδόσεις Ελληνικά γράμματα..
Οι περισσότερες ιστορίες που θα διαβάσετε σε αυτό το βιβλίο είναι αληθινές.
Περιστατικά και γεγονότα που συγκράτησε η μνήμη.
Αν τα βάλεις το ένα δίπλα στο άλλο,έχεις μια επαρκέστατη κάτοψη της  εποχής των τελευταίων πενήντα χρόνων...
Και τώρα είναι αυτά..που δεν έχω ακόμα διαβάσει...και που μου χάρισε ακόμα μια αγαπημένη φίλη.. η πάλαι ποτέ μπλόκερ Τζίντζερ  που έχει αφήσει και εκείνη το μπλόκιν όμως η φιλία μας συνεχίζεται και έξω από εδώ...αυτά είναι τα καλά του διαδυκτίου.!!
Οι προτάσεις μου λοιπόν ...συνεχίζονται και  είναι..εν συντομία..του..
ΘΟΔΩΡΉ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ..
Γυναίκες της μικρής Πατρίδας.
Εκδόσεις Ψυχογιού
Ελληνίδες Μακεδόνισσες.
Μια γενιά που πάλεψε για την λευτεριά.
Που δεν φοβήθηκε την θυσία.
Η ΦΩΤΕΙΝΉ ΝΑΟΥΜ είναι εκείνη που θα μας μιλήσει για την ...
Υγρή Πόλη της..
Από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Η υγρή πόλη είμαι εγώ.Είμαστε εμείς.Η κοινωνία που ζούμε, όλα αυτά που καλούμαστε να βιώσουμε χωρίς να μας έχει προετοιμάσει κανείς.Το ποτάμι άλλοτε ξεσκεπάζει και άλλοτε ενώνει και ευλογεί.
Η υγρή πόλη είναι μια πόλη μαγική.
Και ένα ακόμη  που περιμένει να διαβαστεί..
είναι της ...
ΛΕΝΑΣ ΜΑΝΤΑ.
Το τελευταίο  τσιγάρο 
Από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Μια ιστορία για την ζωή ενός ανθρώπου,
που συναντήθηκε με την φωτιά.
Μια ιστορία για ένα..τελευταίο τσιγάρο...
Αν έχετε φτάσει μέχρι εδώ.. και δεν την έχετε κάνει ακόμη με ελαφρά πηδηματάκια.. είσαστε ήρωες..χι..χι..! 
Απλά  ήθελα να σας προτείνω ένεκα καλοκαιριού ένα μαγικό ταξίδι παρεούλα μου μέσα από ένα ΒΙΒΛΙΟ!!!
Να είσαστε όλοι καλά ..να χαμογελάτε..μην το ξεχνάτε πλιζζζζ..
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ..!!! 
Ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε..!!







Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

ΔΕΝ ΕΧΩ ....ΘΕΜΑ..!!

Από καιρό σε καιρό  τα θέματα μου στερεύουν!.. Και τότε απλά... επιλέγω να σας δείχνω κάτι που εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω..και διαβάζοντας το χαίρομαι να το μοιράζομαι μαζί σας...
Γιατί αν δεν μοιράζεσαι..σκέψεις..πράγματα..που αλειεύεις και  εσύ από άλλους ανθρώπους...που σε πάνε ένα βήμα παραπάνω.. διαβάζοντας τους τότε 
θα ήταν όλα στάσιμα.
Σας έχω γράψει αρκετές φορές για το τρίμηνο
..περιοδικό
του Σούπερ Μάρκετ Χαλκιαδάκη που έχουμε εδώ στην Κρήτη με πολύ ενδιαφέροντα θέματα.

Ενα τέτοιο θέμα για μια φορά ακόμη είναι και η στήλη ....
ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΈΝΑ ΠΟΙΉΜΑ..!!!
Φωτογραφίζει και επιλέγει η ΕΦΗ ΨΙΛΑΚΗ.
Δείτε...και απολαύστε...

                    Και τα πολλά νησία 
                         του Αιγαίου.

Αστράπτουσι τα κύματα
ως ουρανοί, και ανέφελος,
ξάστερος φέγγει ο ήλιος
και τα πολλά νησία 
              δείχνει του Αιγαίου. 
Ανδρέας Κάλβος, Ωδή Δεκάτη.Ο Ωκεανός.

Καλό ταξίδι,
αλαργινό μου καράβι μου.

Καλό ταξίδι, αλαργινό καράβι μου, στου απείρου 
και στης νύχτας την αγκαλιά, με τα χρυσά του φώτα!
Νά μουν στην πλώρη σου ήθελα, για να κοιτάζω γύρου,σε λιτανεία να περνούν τα ονείρατα τα πρώτα.
Η τρικυμία στο πέλαγος και στην ζωή να παύει,
μακρυά μαζί σου φεύγοντας, πέτρα να ρίχνω πίσω, να μου λικνίζεις την αιώνια θλίψη μου, καράβι,δίχως να ξέρω που με πας και δίχως να γυρίσω!
Καρυωτάκης, Τελευταίο ταξίδι.
Είναι τα παιδιά που ανάβουν τις φωτιές
και φωνάζουν
μπροστά στις φλόγες!

Είναι τα παιδιά που ανάβουν τις φωτιές και 
φωνάζουν μπροστά στις φλόγες
 μέσα στη ζεστή νύχτα.
](Μήπως έγινε ποτές φωτιά που να μην την άναψε κάποιο παιδί,ω Ηρόστρατε) και ρίχνουν αλάτι μέσα στις φλόγες για να πλαταγίζουν
(Πόσο παράξενα μας κοιτάζουν ξαφνικά τα σπίτια, τα χωνευτήρια των ανθρώπων, σαν να τα χαϊδέψει κάποια ανταύγεια)
Μα εσύ γνώρισες την χάρη τις πέτρας πάνω στο θαλασσόδαρτο βράχο
το βράδυ που έπεσε η γαλήνη
άκουσες από μακριά την ανθρώπινη φωνή της 
μοναξιάς και της σιωπής 
μέσα στο κορμί σου 
την νύχτα του Αι-Γιάννη
όταν έσβησαν  όλες οι φωτιές
και μελέτησες την σταχτη κάτω από τ΄αστέρια.
Γ. Σεφέρης, φωτιές του Αι-Γιάννη.
Και γέρος πια 
ν΄αράξεις στο νησί.

Αλλά να βιάζεις το ταξίδι διόλου
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
Και γέρος πια ν΄αράξεις στο νησί
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Κ.Π.Καβάφης. η Ιθάκη.
Τα περασμένα νειάτα.

Βγάζει η θάλασσα  κρυφή φωνή
φωνή που μπαίνει
μες την καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει

τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Το ψάλει με την θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την  γαλήνη 
σαν φόρεμα της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα

η μελωδία της.Τα περασμένα νειάτα 
θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.
Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε, 
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
μες των κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.
Κ.Π.Καβάφης. Φωνή απ΄την θάλασσα.
....Είπα να σου φέρω ηλιοτρόπια!


Αντί υάκινθους

είπα να σου φέρω σήμερα ηλιοτρόπια
να έχει η φροντίδα μου πιο ευθυτενές κοτσάνι
και το οστεώδες πλέον νόημα της να μου φανεί
στρογγυλοπρόσωπο  ηλιόσπορους γεμάτο.
........................
Κι αφού ετακτοποίησα  σε ύψος ομοιόμορφο
αισθητικά το χρέος μου στο βάζο 
κοντοστάθηκα λίγο να βεβαιωθώ
ότι τα ηλιοτρόπια θα τραπούν 
εκεί που επαγγέλει 
το όνομα τους.
Κική Δημουλά, Ηλιοτρόπια.
Αγαπημένο μου παρεάκι να είστε όλοι καλά να  έχετε μια  όμορφη εβδομάδα ...με ένα μεγάλο και πλατύ χαμόγελο..!!! 
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε..!!