Αλκυνόη Παπαδάκη

Καμιά φορά, τα δειλινά του καλοκαιριού,την ώρα που γλυκαίνει ο Θεός,
θαρρώ πως ακούω να έρχεται από κάπου πολύ μακρυά,
ο ήχος μιας φυσαρμόνικας...
Αλκυόνη Παπαδάκη..!!

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

BLOGGERS TALKING CHALLENGE #2

 Σεπτέμβρης... ένας μήνας πολύ σημαντικός για μένα...
Αλλα είχα στον νου μου να κάνω...
Κοίτα όμως να δεις καμιά φορά κάτι συμπτώσεις, που λες ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο. 
Μια πρόσκληση από την Ρένα μας, η οποία  μέσα στον χαμό που γίνεται όταν επιστρέφουμε από τις διακοπές   πρόλαβε η αθεόφοβη να πάρει μέρος στο δρώμενο που κάνει η  φίλη μας η Κατερίνα με σκοπό να γνωριστούμε λίγο περισσότερο μεταξύ μας... στο...φιλόξενο σπιτικό της φίλης μας να πιουμε καφέ και να παίξουμε... BLOGGERS TALKING CHALLENGE #2...


Μόλις τελείωσε το ξεσκόνισμα  το σφουγγάρισμα και  έκανε λαμπίκο το σπιτικό της , σου λέει τώρα είναι η ώρα να καλέσω την φίλη μου την Ρούλα να την φιλοξενήσω, να δούμε τι θα μας πει και ελόγου της...
Και εγώ,να μην ακούσω πρόσκληση ε; 
Φιλενάδαααα... τροχάδην  έρχομαι να τα πούμε,ετοίμασε τα ..δέοντα 🤣 
 Όσοι έχετε την διάθεση, να μάθετε κάτι περισσότερο για την αφεντιά μου,κοπιάστε  από της  Ρένας μας ,στο...  

 Το ότι θα περάσουμε ωραία είναι δεδομένο και πιστέψτε με, δεν θα χάσετε τον χρόνο σας..!!
ΕΔΩ...θα βρείτε όλες τις συμμετοχές...
Να  περνάτε καλά...και θα τα πούμε  με εκπλήξεις εκεί...
Σας ευχαριστώ πολύ για την παρεούλα!!




Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2020

ΕΛΑΦΡΎ ΚΑΙ.. ΥΓΙΕΙΝΌ....

Οχι δεν θα κάνω την μαγείρισσα γιατί δεν είμαι...
Απλά κάποιες φορές σου έρχονται κάποιες ιδέες όταν σκέφτεσαι ..πάλι το ίδιο;
Κανονικά θα έπρεπε να την σκεφτώ στην αρχή του καλοκαιριού, αλλά, μια χαρά μου ήρθε και προχθές που σκεφτόμουν τι να ψήσω πάλι...
Υπάρχουν χιλιάδες συνταγές για φασολάκια μαυρομάτικα...
Ναι περί αυτού του οσπρίου πρόκειται να σας πω, για όσους τους αρέσουν, που ένας από αυτούς είναι και το έτερον μου ήμισυ...
Πάντα υπάρχουν στο ντουλάπι της κουζίνας...και συνήθως τα κάνουμε σαλάτα...
Τα έβρασα λοιπόν ως συνήθως...
Ομως τι κάνεις όταν στο ψυγείο σου έχουν μείνει από ένα κολοκυθάκι, μια μελιτζάνα μια πιπεριά κόκκινη;
Θα μου πείτε κάνουμε μια ωραία σάλτσα...
Αμ δε; έχουμε μια ιδέα και την υλοποιούμε χα..χα..
Κόβουμε κυβάκια  όλα τα λαχανικά μας ,σε μια λεκανίτσα  ένα κρεμμύδι σε
φετούλες, μια μικρή πατατούλα, (την επόμενη φορά θα βάλω και μανιτάρια που δεν είχα) μια ντομάτα κομμένη. και ότι άλλο λαχανικό μας τύχει..
τα  πασπαλίζουμε με ότι μυρωδικό προτιμάμε, εγώ έβαλα, πάπρικα καπνιστή, λίγο κάρυ μια κουταλιά νοστιμιά μάτζι, αλάτι πιπέρι και ελαιόλαδο.

Τα ανακάτεψα  να πάνε παντού τα μυρωδικά και να λαδωθούν όλα καλά καλά. 
Τα έβαλα σε ένα πυρεξάκι,έβαλα λίγο άσπρο κρασί.

 τα σκέπασα με αλουμινόχαρτο για μια ωρίτσα στους 250 βαθμούς
 Εβγαλα το αλουμινόχαρτο και τα άφησα  ακόμα μισή ώρα  να πιουν τα ζουμάκια τους, να μείνουν με το λάδι τους και να ξεροψηθούν.
Σερβιρίστηκαν επάνω από τα μαυρομάτικα...και ήταν τέλεια, μαζί με φρεσκοψημένο μυρωδάτο ψωμάκι..!!
 καλή σας όρεξη!!!
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάπου αυτή η εκδοχή, αλλά εμάς μας άρεσε και σας την προτείνω παρεάκι μου για όσους λάτρεις των μαυρομάτικων φασολακίων!!!
Να είστε όλοι καλά, να κάνετε ότι αγαπάτε,να ελπίζετε  πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα...και να θυμάστε, πως ένα χαμόγελο ποτέ δεν έβαψε κανέναν.!!!   
Σας ευχαριστώ πολύ, που περνάτε και τα λέμε.!!!







Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2020

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΟΙ... ΑΦΟΡΜΈΣ...!!!

Δεν ξέρω τι να φταίει από όλα...
Να είναι αυτό το παράξενο  καλοκαίρι;
Να είναι οι πρωτοφανείς καταστάσεις που δεν έχουμε ξαναζήσει;
Να είναι που  έφτασαν  και εδώ τα έκτακτα μέτρα; 
Να είναι που κυκλοφορούμε με μάσκες  μέσα κι έξω σαν τους εξωγήινους;
Να είναι που όσο και να θέλεις να μην φοβηθείς, τρέμεις για την υγεία των αγαπημένων σου;
Να είναι αυτή η υποψία που βλέπεις στα μάτια των άλλων ,όπως και εσύ άλλωστε το ίδιο κάνεις..που όσο και να θέλεις  να την κρύψεις  φαίνεται;
Να είναι που θες να πας κόντρα στον φόβο και σε όλα αυτά,βρίσκοντας διεξόδους αφού οι αφορμές για αυτούς δεν λείπουν;
Εεεε ναι λοιπόν παρεάκι μου ας προσπαθήσουμε με ότι μπορεί ο καθένας μας πια, να μην το βάζει κάτω και να βρίσκουμε  ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν,αφορμές
να κάνουμε πράγματα που θα μας χαρίσουν προσωπική  ικανοποίηση.
Μια τέτοια ικανοποίηση είχα αυτές τις μέρες, όταν μου είπε η εγγονή μου η Έρρικα, πως ήθελε να κάνει ένα δωράκι για μια φίλη της που θα γεννήσει αυτόν τον μήνα...
Η ιδέα της, ένα μικρό αστεράκι που θα κρεμούσαν σαν μόμπιλ στον ουρανό  της κούνιας του του μωρού...
Αστεράκι; ρώτησα...δεν έχω ξανακάνει καρντιά μου, αλλά θα προσπαθήσω, γιατί μου αρέσει σαν ιδέα...
Και εννοείτε ότι θα μοιραστώ αυτήν την προσπάθεια μαζί σας ...εξ άλλου τι παρεάκι είμαστε ε;
Το ξεκίνημα του ...
Κάνουμε συνολικά 10 τέτοια κομμάτια
Ενώνουμε από πέντε κομμάτια, ώστε να σχηματιστούν δύο αστέρια...και κεντάμε στο ένα. βλέφαρα και χαμόγελο... 
Τα ενώνουμε με το βελονάκι...
Το γεμίζουμε με υαλοβάμβακα που γεμίζουν τα μωρουδίστικα μαξιλαράκια...
Βάζουμε και έναν όμορφο φιόγκο ανάλογα το φύλο του μωρού.
Στην προκείμενη περίπτωση είναι αγοράκι...σιγά μην δεν το καταλάβατε..χι.χι..
Το μέγεθος του είναι από αχτίνα σε ακτίνα 22 εκατοστά.
Και εδώ ποζάρει όλο καμάρι, μπροστα στην συλλογή με τις δημιουργίες του αγαπημένου μου..!!
Εύχομαι να έχουμε όλοι από ένα αστεράκι να μας οδηγεί, να μας δίνει την ελπίδα  πως ...μπόρα είναι θα περάσει!!!
Να είστε όλοι καλά να προσέχετε τον εαυτό σας,γιατί μόνο εσείς μπορείτε να το κάνετε...
Ααααα να μην ξεχνάτε πως με ένα και μόνο χαμόγελο ας είναι και καφεδένιο  μας φτιάχνει την διάθεση..!!
Για ψάξτε αφορμές!!! είναι γύρω μας...

Εμείς θα επιμένουμε.!!! 
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ  να λέμε, γιατί για Φθινόπωρο ούτε λόγος ε;
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε... 

  





Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2020

ΑΝΤΆΜΩΜΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΊΟ ΤΟΥ ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ.!!!!!!

Τι να πούμε πια γι αυτό το καλοκαίρι,που δεν έχει ειπωθεί;
Παρ όλες όμως τις αντιξοότητες του υπάρχουν και οι όμορφες στιγμές του όταν ανταμώνεσαι με φίλες που τις περιμένεις (εδώ δεν έχω παράπονο) κάθε Αύγουστο να τα πείτε...να σου κάνει σεμινάρια που φέτος τα περίμενες πως και πως , αφού αποφάσισες να μάθεις τα μυστικά της ακουαρέλας..χι..χι.. 
Αμ δε;  πού πας όμως χωρίς να ρωτήσεις αν στο επιτρέπει αυτός ο ιός που έκατσε  κορώνα στο κεφάλι μας χωρίς να μας ρωτήσει και δεν λέει να φύγει;
Ξεκλέψαμε όμως παρ όλα αυτά λίγες όμορφες στιγμές να ανταμώσουμε με την δασκάλα μας την  Μαρία Βιλλιώτη,στο σύνδεσμο θα θαυμάσετε τα έργα της γνωστής ζωγράφου, αγαπημένης φίλης και ανθρώπου!!!
Και 
Στο Φόδελε δείτε Εδώ.. στο χωριό του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου ή αλλιώς του Ελ Γκρέκο που βρίσκεται σε ένα πανέμορφο τοπίο στα περίχωρα του Ηρακλείου,υπάρχει το μουσείο του,
Κάθε χρόνο γίνονται εκθέσεις  ζωγραφικής.

Φέτος η έκθεση περιελάμβανε δημιουργίες 

ζωγράφων από όλο τον κόσμο,που όμως δεν μπόρεσαν να έρθουν λόγο ιού!!!

Μέσα σε αυτά τα έργα αυτά,είχε  την συμμετοχή της και η αγαπημένη μας δασκάλα!!
Ενα καταπληκτικό  έργο,που χάνει πάρα πολύ  όμως από την φωτογράφιση μου...
Είμαι τόσο τυχερή...που με έχει τιμήσει με την φιλία της !!
Μια  η γνωριμία που  έγινε μέσα από το  bloggin  και που κρατάει χρόνια όπως λέμε αυτή η κολόνια...
Εδώ θα απολαύσετε και τα έργα από όλο τον κόσμο των άλλων ζωγράφων ...








Τα έργα ήταν πάρα πολλά αλλά μερικά είχαν τζάμι και είχαν αντανάκλαση..δεν έβγαιναν καλά...
Εδώ .. δείτε τον περιβάλλοντα χώρο,και περισσότερες πληροφορίες γι αυτόν... 

  Και  Εδώ θα διαβάσετε ...μην βαρεθήτε πλίζζ...ακόμα περισσότερα για το Μουσείο αυτό που ήταν και το πατρικό του και που κοσμείται με  αντίγραφα από τα έργα του  παγκοσμίου φήμης διάσημο ζωγράφο!!









Μέσα από τις  λίγες αυτές φωτογραφίες,ένα πολύ μικρό δείγμα μου,μοιράζομαι μαζί σας την όμορφη αυτή εμπειρία μου που μου έδωσε την αφορμή να γεμίσουν τα μάτια μου χρώματα και θαυμασμό!!!
Θα χαρώ να σας έχω μαζί μου, στο όμορφο αυτό καλλιτεχνικό οδοιπορικό...
Να είσαστε όλοι καλά ,να έχετε μια όμορφη εβδομάδα,
τα δύσκολα θα περάσουν..είμαστε δυνατοί και θα τα καταφέρουμε...Ενα χαμόγελο κάπου κάπου δεν έκανε κακό σε κανέναν...
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε..!! 
 




Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2020

ΑΓΑΠΗ ΕΊΝΑΙ....

Τι να είναι άραγε η ευτυχία;
Πως να την παρουσιάσεις με λόγια;
Υπάρχουν λέξεις που να μπορείς  να δώσεις το στίγμα της;
Ίσως να υπάρχουν.. όμως  νομίζω ότι θα είναι πολύ φτωχές, για να  την εκφράσει κάποιος με λόγια ...
Είναι μια έννοια που κάνει την καρδιά σου να ηρεμεί να σε γεμίζει πληρότητα, να σου χαρίζει  χαμόγελα, όταν βλέπεις τις συνέχειες της ζωής σου να ακολουθούν τον δρόμο της καρδιάς τους,  και να ανοίγουν τα δικά τους φτερά...
Αναρωτιέσαι.. πως πέρασαν τα χρόνια, πόσο γρήγορα μεγάλωσαν  και ξεκινάνε και εκείνα την δική τους ζωή αγαπώντας... 
            Με την άδειά τους...  Το ευτυχισμένο  ζευγάρι.... 
Αγάπες μου να είστε πάντα ευτυχισμένα και χαρούμενα!!!! 
Με λίγα λόγια...παρόλο που θα ήθελα να σας τα πω όλα με λεπτομέρειες...όπως λέμε χαρτί και καλαμάρι...😊 αρκεστείτε στα λίγα και καταλάβετε πολλά...μοιράζομαι σήμερα την δική μας   ευτυχία, με τους αρραβώνες του εγγονού μας...!!!
Σας εύχομαι να σας αξιώνει ο θεός όλους να  γευτείτε τόσο όμορφες ευτυχισμένες στιγμές!!!
Η ζωή θα συνεχίζεται όσο  υπάρχει η αγάπη...!!!
Να είστε όλοι καλά να έχετε μια όμορφη εβδομάδα...να προσέχετε τον εαυτό σας και να μην ξεχνάτε...πάντα θα υπάρχουν στιγμές για... χαμόγελα... να το θυμάστε!!! 

που περνάτε και τα λέμε..!!!




Κυριακή, 2 Αυγούστου 2020

ΑΥΓΟΥΣΤΕ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΑ.....



Ας υποδεχτούμε τον Αύγουστο φέτος με όμορφες εικόνες και με μερικές  παροιμίες που έχουν γραφτεί για εκείνον ..
Νομίζω ότι κανένας άλλος μήνας του χρόνου δεν έχει τόσες πολλές και τόσο όμορφες παροιμίες...
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο...(τι ευκολία παρεάκι μου)..και συγκεκριμένα ΕΔΩ, βρήκα αυτές και σας τις παρουσιάζω..

















 Τις παροιμίες συντροφεύουν  την ανάρτηση αυτή και κάποιοι στίχοι μου...που βρήκαν την ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια...

"Είναι Αύγουστος"

Κομμάτια τ αστέρια στην αμμουδιά,
Θαμπώνει το φως τους μες την νυχτιά,
φεγγάρι απόψε η νύχτα δεν έχει,
 είναι Αύγουστος μήνας, 
μα μέσα μου βρέχει.

Στα δάχτυλα η άμμος
κυλά σαν κλεψύδρα.
Ο χρόνος περνάει 
κι ακόμα δεν σ είδα.
Τα όνειρα βάλαν 
φτερά τρομαγμένα, 
στη σκέψη πετάξαν
να βρούνε εσένα.

Στ ακρογιάλι το κύμα 
δεν λέει τραγούδια.
Σκορπίσαν τα λόγια,
στου ανέμου την φούρια.
Τριγύρω ο κόσμος 
γελάει και τρέχει
είναι Αύγουστος μήνας 
μα μέσα μου βρέχει.
***
Μην σας επηρεάζουν τα λόγια των στίχων.. η ζωή είναι πολύ όμορφη και με τα πάνω της και με τα κάτω της...
Ο Αύγουστος είναι ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού..ας τον χαρούμε όπως μπορεί ο καθένας μας,
Σας εύχομαι τα καλύτερα.
Να είστε όλοι καλά να προσέχετε τον εαυτό σας, να μην  ξεχνάτε ότι ένα χαμόγελο μπορεί να αντικαταστήσει μια αγκαλιά..!!!!! 


που περνάτε και τα λέμε.....