Όσο και να λες πως έχεις δει όλα τα χρώματα του χειμωνιάτικου ουρανού, δεν υπάρχει περίπτωση να τα έχεις δεις όλα!
Νομίζεις ότι πήρε φωτιά το σπίτι...Και όμως είναι σύννεφα!
Το κόκκινο διεκδικεί τον χώρο του...
Τσεκαρισμένο χρόνια... όταν οι γλάροι πετούν χαμηλά και κρώζουν, προμηνύεται κακοκαιρία!
Όταν τα χειμωνιάτικα σύννεφα γίνονται πελώρια πουλιά και εσύ μένεις με ανοιχτό το στόμα, μπροστά στην δύναμή τους!
Εδώ ο ουρανός χρειάστηκε μόνο δύο χρώματα στα σύννεφα για τον θαυμάσουμε!
Με τις συννεφιές μου είναι η τελευταία μου συμμετοχή στο δρώμενο της Αριστέας μας "χειμωνιάτικα αποτυπώματα"
Χάρηκα πάρα πολύ, που παρόλες τις δυσκολίες μου κατάφερα να το πάω μέχρι τέλους με ότι μπορούσα να συμμετέχω. Διαβάσαμε όμορφες πολλές, ποιητικές και όχι μόνο, εμπνεύσεις, από όλους σας!
Θα τις βρείτε όλες ΕΔΩ!
Αυτές οι μικρές μου προσπάθειες, δικές μου και ξένες, είναι για μένα όπως με ξέρετε απ έξω κι ανακατωτά, το καλύτερο φάρμακο για την αποφυγή προς το παρόν της άνοιας και της άλτσχάιμερ!
Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, σας εύχομαι να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα, να προσέχετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας και να μην ξεχνάτε πως... «Από όλα τα φάρμακα στην εσωτερική ζωή, το χαμόγελο είναι μακράν το καλύτερο φάρμακο». – Σρι Τσινμό
ΚΑΛΕΣ ΑΠΌΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΉ ΣΑΡΑΚΟΣΤΉ!
πηγή
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που περνάτε και τα λέμε.
