Όσο για το χιόνι; πρέπει να πάμε σε κανένα χωριό για να το δούμε!
Θυμάμαι παιδούλα στην Θεσσαλονίκη, κρέμονταν από την σκεπή μας παγωμένοι σταλακτίτες και εμείς τα πιτσιρίκια όλο χαρά τους σπάγαμε και τους τρώγαμε σαν να ήταν παγωτό.🤣
Στα 60 χρόνια που ζώ στην Κρήτη επειδή μένουμε δίπλα στην θάλασσα, δεν έχουμε την πολυτέλεια και την ομορφιά του χιονιού.
Όταν είμασταν πιο νέοι, παίρναμε τα παιδιά και πηγαίναμε στο Λασίθι, ή στα Ανώγεια όπου βρίσκαμε χιόνι και παίζαμε με τα παιδιά μας. Εννοείτε ότι εμείς γινόμασταν πιο παιδιά από τα παιδιά μας! Ωραίες εποχές αξέχαστες!😂
Ομως χειμώνας είναι και τα πουλάκια της αυλής μας, περιμένουν το καθημερινό τους καναβουράκι ή ψωμάκι. Μόλις το πάρουν μυρωδιά τιτιβίζουν χαρούμενα και κατεβαίνουν από τις ελιές μας, έχουμε τρείς στην αυλή μας και κάνουν πάρτυ!😂 Τα βλέπω μέσα από την τζαμαρία μας καμιά φορά να μαλώνουν για μια μπουκίτσα ψωμί.
Με αυτές τις θύμησες μου παίρνω μέρος στο δρώμενο της Αριστέας μας "Χειμωνιάτικα αποτυπώματα"
Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να μην ξεχνάτε πως..."Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από ένα χαμόγελο που θα χαρίσεις!😊
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!
