Φέτος η Άνοιξη φίλοι μου δεν νομίζω ότι καταδέχτηκε να μας χτυπήσει την πόρτα για να μας χαμογελάσει.
Ισα που μας άγγιξε λίγο, μας έκλεισε το μάτι και που την είδατε!
Μια να παίζει με τα σύννεφα, μια να τρέχει μες την βροχή, τρεις μήνες τώρα, μας περιπαίζει. Και εμείς να την καρτεράμε να φανεί.
Μας χαρίζει δυο τρεις μέρες και μετά σαν να έχει πεισμώσει μαζί μας, μας τις παίρνει πίσω. Μπα σε καλό της!
Σε λίγες μέρες θα φύγει, αλλά μήπως ήρθε και καθόλου; Αν δεν βλέπαμε τα ανθισμένα λουλούδια, θα λέγαμε πως βρισκόμαστε στις αρχές του φθινοπώρου. 😒
Η φωτογραφία επάνω είναι του Σαββάτου 23-5-2026 και τα λέει όλα. Καιρός φθινοπωρινός!
Καιρός λοιπόν να την αποχαιρετίσουμε και εμείς, με λίγα χαϊκού, έστω και αν δεν την απολαύσαμε όπως μας είχε συνηθίσει.
Λαχανιασμένη
έφτασε η Άνοιξη
στο ξεκίνημα.
Χαμογέλασε
το ανοιξιάτικο φως
στις παπαρούνες.
Σταγόνες βροχής
δρόσισαν το γεράνι
Ανοιξιάτικα.
Γέλιο παιδικό
στη χούφτα της Άνοιξης
ακούμπησες.
Χρωματίστηκε
ο καμβάς της άνοιξης
μοσχοβολώντας.
Αργοπόρησες
τα άνθη της κερασιάς
έχουν μαραθεί.
Αναζητάει
μετρώντας η άνοιξη
χαμένες μέρες.
Με αυτά τα χαϊκού θέλησα να αποχαιρετήσω την φετινή άνοιξη που δεν την είδαμε είναι η αλήθεια.
Είναι και η τελευταία μου συμμετοχή στο δρώμενο "ξυπνήματα" που κάνει η Αριστέα μας!
Mέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να μην ξεχνάτε πως...η ζωή είναι σύντομη. Πέρασέ την με όσους σε κάνουν να χαμογελάς! 😊 Από το... Pinterest
.png)
