Τα πιο όμορφα ταξίδια ξεκινάνε από το μυαλό,
με ναύλα πληρωμένα από την ψυχή!!!
Αλκυόνη Παπαδάκη...

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ...

Ψάχνοντάς λοιπόν για ακόμα μια φορά στο περιοδικό που μοιράζουν δωρεάν στους πελάτες τους  ανά τετράμηνο τα σούπερ μάρκετ του κ.Χαλκιαδάκη,

αλίευσα μια ιστορία που διαδραματίστηκε τον καιρό του πολέμου με τους Γερμανούς στην Κρήτη.

Είναι ένα από τα πολλά άγνωστα περιστατικά, που  συνέβησαν στην Κρήτη εκείνης της εποχής. Ευτυχώς χωρίς συνέπειες.

Ισως οι ίδιοι οι Γερμανοί, να προτίμησαν την σιωπή από τον εξευτελισμό.

Με διπλοσκοπιά προστάτευαν το φρουραρχείο τους την νύχτα που ένας δαιμόνιος Κρητικός, κατάφερε να τρυπώσει από το κλειστό παράθυρο του ναζιστικού φρουραρχείου.

Το κείμενο γραμμένο από την πένα του εξαιρετικού δημοσιογράφου κ. Νίκου Ψιλάκη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...

Ξημερώματα της 7ης Ιουλίου 1942.Οι Γερμανοί στρατιώτες παρατάσσονται μπροστα στο διοικητήριο για την καθιερωμένη έπαρση της σημαίας.

Περιμένουν, περιμένουν αλλά έπαρση δεν γίνεται. Δεν υπάρχει υπάρχει σημαία. Η μεγάλη σβάστικά τους έχει κάνει φτερά. Ψάχνουν για την εφεδρική. Ούτε αυτή την βρίσκουν. Η ώρα περνά, ο αξιωματικός αφρίζει. Υποψιάζεται τι θα είχε συμβεί την νύχτα αλλά, δεν τολμά να το πιστέψει. 

Λίγο αργότερα ξεχύνεται στους δρόμους του χωριού και απειλεί Θεούς και δαίμονες. 

Όχι μία, όχι δύο, αλλά  και οι τρείς σημαίες που φυλάσσονταν στις αποθήκες τους είχαν εξαφανιστεί.

Σ ένα από τα παράθυρα της αποθήκης φαίνονταν έντονα τα σημάδια της νυχτερινής επιχείρησης. Κάτι ξεκαρφωμένα ταβλιά που μαρτυρούσαν ότι κάποιος είχε μπουκάρει χωρίς να τον δουν.

Έτσι αρχίζει μια μικρή ιστορία από αυτές που φανερώνουν ανάγλυφα τι γινόταν στην Κρήτη κατά την περίοδο της ναζιστικής εποχής.

Ο τόπος...

Αβδού Πεδιάδος, ένα κεφαλοχώρι στην ανατολική πλευρά της Λαγκάδας, στα περάσματα προς το Οροπέδιο Λασιθίου.

Ο χρόνος...

Νύχτα της 6ης προς την 7η Ιουλίου 1942,παραμονή της Αγίας Κυριακής πολιούχου  σ ένα άλλο χωριό σχετικά κοντα με την Κασταμονίτσα.

Οι κάτοικοι της Κασταμονίτσας και κάμποσοι αντάρτες που είχαν τα λημέρια τους στα βουνά του χωριού ελίχαν στήσει γλέντι για την μεγάλη γιορτή.

Το σχέδιο δράσης...

Ανύπαρκτο ή μάλλον αυτοσχεδιασμός. Βλέποντας και κάνοντας. Όλα ξεκίνησαν από μια πληροφορία που σύμφωνα με τον "αρχηγό" της επιχείρησης, είχε δοθεί από τον Πάτρικ Λη Φέρμορ, ότι στις αποθήκες στο Αβδού υπήρχαν ασύρματοι και ραδιόφωνα. Αυτά έψαχναν.

Οι δράστες...

1 Μανώλης Οικονομάκης  ή Νιόνης, ένας σβέλτος και ψυχωμένος Κρητικός, ο φόβος και ο τρόμος των γερμανικών αποθηκών και των ελαστικών των αυτοκινήτων του εχθρού. Λένε ότι κάποτε κατάφερε να ξεβιδώσει και τα τέσσερα λάστιχα από ένα μικρό φορτηγό την ώρα που ήταν ,μέσα και ο οδηγός που τον είχε πάρει ο ύπνος.Όταν ξύπνησε είδε το αυτοκίνητο πάνω σε τέσσερα κούτσουρα.! Ο Μανώλης  ήταν ο εμπνευστής και αρχηγός της επιχείρησης.

2 Αντώνης Σαριδάκης ένας χειροδύναμος αγρότης κουνιάδος του πρώτου. Βασικός συνεργάτης σε πολλές αποκοτιές κατά τα χρόνια της Κατοχής.

3 Μανώλης Κοντάκης ένας θαρραλέος βοσκός κουνιάδος του Σαριδάκη και οι τρείς κάτοικοι της Κασταμονίτσας.

Η επιχείρηση...

Εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ ο Νιόνης, μπούκαρε από το πλάι στην αποθήκη ενώ ο γερμανός φρουρός  έκοβε βόλτες μπροστα στην πόρτα της. Δεν βρήκε ούτε ασυρμάτους ούτε ραδιόφωνα, Το μόνο που βρήκε εκεί ήταν ένα πανί σαν  μπόγος, τον φορτώθηκε και πήδηξε σαν δαίμονας χωρίς να το πάρει είδηση ο φρουρός.

Λίγο πιο πέρα  περίμεναν οι άλλοι δύο που κρατούσαν τσίλιες. Φορτωμένοι την λεία τους φτάνουν κοντά στον ναό του Αι Γιώργη και μοιράζονται τα "λάφυρα" Τρείς σημαίες ήταν μια για τον καθένα.

Ανασκαλεύοντας μνήμες σαράντα χρόνια μετά...

Σαράντα χρόνια μετά, την Άνοιξη του 1982, ο γράφων, νεαρός δημοσιογραφος και εκδότης περιοδικού τότε, συναντούσε τους πρωταγωνιστές αυτής της παράτολμης ιστορίας!

Οι Γερμανοί είχαν σκυλιάσει και απειλούσαν με αντίποινα. Δεν τολμούσαν να να ομολογήσουν τον εξευτελισμό τους , από την άλλη οι ντόπιοι φαίνονταν παντελώς άσχετοι και έτσι ρίχνουν την ευθύνη στους αντάρτες.

Οι μνήμες ήταν τόσο έντονες που νόμιζες ότι όλα είχαν γίνει πριν λίγες μέρες...

Σώβρακο και φουστάνια...

Ας επιστρέψουμε όμως στην ιστορία μας. Η έρευνα μας είχε επεκταθεί στο χωριό των δραστών στην Κασταμονίτσα. Πρώτα στο σπίτι του Σαριδάκη ή Νιόνη. Μας είχε υποδεχτεί η χήρα του η Αμαλία ήταν τότε 78 χρονών.

Χαμογέλασε όταν της μίλησα για την σημαία. "Εγώ την έκαμα σώβρακο του Αντώνη μου" είχε πει επικαλούμενη στέρεα επιχειρήματα..

Εκεί δεν θα μπορούσαν να την βρούνε. Δεν θα του κατεβάζανε δα και το παντελόνι...

Την περιέγραψε. Ήταν μεγάλη η σημαία. Ένα κομμάτι περίσσεψε. Το φύλαξα καλά να μην το βρούνε και μετά την κατοχή έραψα φουστάνι της κόρης μου.

Οι άνθρωποι αυτοί όχι μόνο έκλεψαν τις σημαίες των Γερμανών αλλά, ίσως να ήταν οι μόνοι που κυκλοφορούσαν με σώβρακα μεταξωτά την εποχή των μεγάλων στερήσεων και της ακόμη μεγαλύτερης ναζιστικής βαρβαρότητας.

*******************************

Ας ευχηθούμε να μην ξαναζήσει η πατρίδα μας  ποτέ ξανά πόλεμο. Μόνο τότε γινόμαστε όλοι μια γροθιά.

Αφορμή να μοιραστώ αυτήν την ιστορία μαζί  σας είναι η επέτειος της αντίστασης του λαού μας εναντίων των Γερμανών κατακτητών. Σίγουρα τέτοιες  ηρωικές ιστορίες θα υπάρχουν χιλιάδες στις αναμνήσεις όσων έζησαν την εποχή εκείνη. Ας τους είμαστε ευγνώμονες!

          ***********   

Καλή εβδομάδα σε όλους σας να είστε καλά και να μην ξεχνάτε το χαμόγελο στις δύσκολες στιγμές, είναι εκείνο που θα μας δώσει δύναμη να συνεχίσουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που περνάτε και τα λέμε!



  

 

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2020

Μα...πόσες χαρές πχιά; 10-10-2020

 Όταν λέμε πόσες, το εννοούμε παρεάκι μου.. Και για να μην σας αφήνω σε απορία λέω να το πάρουμε από την αρχή ε; τι λέτε;

Πριν λίγο καιρό θα θυμάστε που μοιράστηκα μαζί σας την χαρά του αρραβώνα  του εγγονού μας;

Ε.. αυτή την φορά θα μοιραστώ μαζί σας τον πολίτικό γάμο, της Εγγονής μας της Έρρικας.

Θα μου πείτε γιατί δεν έκανε θρησκευτικό; εεε θα τον κάνουν και αυτόν αργότερα, αφού ένα τσιλιβιθρόνι θέλει να εξερευνήσει την ζωή σε λίγους μήνες...

Τα παιδιά ήθελαν να γίνει ο γάμος στο δημαρχείο των Μοιρών, ένα μεγάλο χωριό από όπου κατάγεται ο γαμπρός μας, για να γιορτάσουν και εκεί το γεγονός, αφού ο Θρησκευτικός θα γίνει εδώ στο Ηράκλειο, όποτε να είναι όλοι ευχαριστημένοι.!!

Μπορώ να πω ότι ήταν εξαιρετική ιδέα, αφού ότι περάσαμε δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερο..!!!

Μόλις φτάσαμε εκεί, στον κεντρικό δρόμο γινόταν λαϊκή, και επειδή δεν υπήρχε άλλος δρόμος να φτάσουμε στο δημαρχείο, έπρεπε να   περάσουμε  μέσα από τα ζαρζαβατικά..🤣🤣


Και σιγά να μην μας σταματούσε μια λαϊκή... περάσαμε από μέσα, καμαρωτοί δεχόμενοι τις ευχές και τα πειράγματα του κόσμου...🤣


Φτάνοντας στο δημαρχείο το βρήκαμε κλειστό. Ούτε αυτό μας πτόησε...


Το ραντεβού για τον γάμο ήταν 1 η ώρα και η δήμαρχος πουθενά...
Πέφτει τηλέφωνο.. κυρία δήμαρχος που είστε; σας περιμένουμε για τον γάμο..
Αααα συγνώμη το ξέχασα έρχομαι αμέσως...το τι καζούρα  έπεσε δεν λέγεται...🤣🤣
Σε δύο λεπτά ήταν εκεί ρωτάει τα παιδιά. Θέλετε μήπως να κάνουμε  εδώ έξω την διαδικασία του γάμου; Αλλιως μέσα θα έρθουν μόνο 4 άτομα. Το ζευγάρι και οι κουμπάροι μάρτυρες.
Γιατί όχι λένε εκείνα. Εδώ περάσαμε όλη την λαϊκή σ αυτό θα σταθούμε;

Σε πέντε λεπτά είχαν τελειώσει και έμενε να υπογράψουν.

Ελα όμως που δεν υπήρχε κανένα τραπέζι γύρω!!!

Για αυτό στεναχωριέστε; πετάγεται η νύφη...την λαϊκή τι την έχουμε; Ένα καφάσι θα κάνει χρέη τραπεζιού...

Εδώ το πειστήριο το καφασακίου! 🤣

Δεν νομίζω να έχει γίνει πολιτικός γάμος με τόση περιπέτεια και με τόσα γέλια...

Θα έχουν να λένε στο παιδί τους όταν μεγαλώσει, πως όλες τις αναποδιές τις γύρισαν υπέρ τους

Παντρεμένοι πια, ξαναπέρασαν από που λέτε;

Μα ναι...από την λαϊκή🤣 με την Ρίσκα το σκυλάκι τους που δεν έλειψε στιγμή από κοντά τους και με πόζες παρακαλώ!





Εδώ το ευτυχισμένο ζευγάρι..

Πλέοντας σε πελάγη χαράς περιμένοντας το μωράκι τους!
Αγαπημένα μου να σας ευλογεί ο Θεός και να χαμογελάτε έτσι σε όλη σας την ζωή.!!!
Να μας επιτρέψετε να σας κεράσουμε  λικεράκι ρόδι για γούρι...
και μπουμπουνιέρα με τα γλυκάκια και μπουκιές καλτσιουνάκι!! 
Ευχομαι και στων παιδιών σας να αξιωθείτε όλοι να τα καμαρώσετε!! 

Και όπως καταλαβαίνετε παρεάκι μου πρέπει να ετοιμάζουμε τα μωρουδιακά, για το μικρούλι μας  και για εμάς τις πρόγιαγιαδες και τους πρόπαππούδες τις πάνες...🤣 

Μα πόσες χαρές πχιά;

Να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα μην ξεχνάτε, πως  μπορείτε να γυρίστε υπέρ σας τις αναποδιές όταν έρχονται. Αρκεί να δείτε και την καλή πλευρά της ζωής που σίγουρα υπάρχει.!!!

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!