ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΚΟΧΎΛΙ ΣΤΑ..."ξυπνήματα" (5)

πηγή

Σε περιβόλι φύτεψα

θαλασσινό κοχύλι

Και κείνο μου ψιθύρισε

κρυφά μέσα στ αυτί, 

θέλω να βάλεις δίπλα μου 

μια ροδαριά τ΄ Απρίλη

να μου κρατάει συντροφιά 

σαν έρθει η αυγή.

Να της μιλώ για πέλαγα

και κύματα αφρισμένα,

για τρεχαντήρια ολόλευκα

που μοιάζαν σαν πουλιά.

Και κείνη να μου τραγουδά 

με πέταλα ανοιγμένα

μην νοσταλγείς την θάλασσα 

σου δίνω μια αγκαλιά.

Για την δική σου αγκαλιά

της θάλασσας την χάρη

δεν την ξεχνάω ροδαριά

 ότι και να μου πεις. 

Μες την καρδιά μου ακουμπά

θαλασσινό δοξάρι

και αν αγγίξεις τις χορδές, 

στο λέω θα κοπείς!

πηγή

Αυτός ο παλιός μου στίχος (ίσως να τον θυμάστε,)  μελοποιήθηκε, πριν από πολλά χρόνια, από την δασκάλα μουσικής Ροδούλα Σερδάρη Παπαϊωάννου.

Εκτέλεση 

Ροδούλα και Γιάννης Παπαϊωάννου.

Με αυτήν την μελωδική υπενθύμιση,

παίρνω  μέρος στα "ξυπνήματα" της Αριστέας μας

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα 

και να μην ξεχνάτε πως...

ένα απλό χαμόγελο σας, μπορεί να αλλάξει την μέρα σας! 😊

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που περνάτε και τα λέμε!