Σήμερα που γιορτάζουν του κόσμου οι μάνες, ένα πολύ μικρό μου αφιέρωμα!
ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΆ!
Μέσα στα μάτια της είναι ο κόσμος.
Μέσα στα χέρια της είναι η στοργή.
Μέσ την καρδιά της είναι η αγάπη,
μες το κορμί της είναι η ζωή!
ΤΟ...ΟΝΕΙΡΟ
Για πολιτείες άγνωστες ξεκίνησε να πάει.
Παιζωγελούσε η άνοιξη, μες την καρδιά του Μάη.
Την θασσόπορτα ανοίγει να κινήσει,
της φαντασίας το ταξίδι ν αρχινήσει.
Χίλια χαμόγελα τριγύρω σκορπισμένα,
γλάροι πετούν με τα φτερά τους ανοιγμένα.
Γαλαζοπράσινα τα κύματα χορεύουν,
βράχους για φίλημα κι ακρογιαλιές
γυρεύουν.
Κι είδε νησιά στης θάλασσας την αγκαλιά ριγμένα,
στου δειλινού τα χρώματα να είναι αραγμένα.
Στης νύχτας το κατέβασμα αμέτρητα τ αστέρια,
Τα πήρε και τα μάζεψε μέσα στα δυο του χέρια.
Στου ονείρου την ακρογιαλιά, τα άφησε και κείνα,
γοργόνες γίναν ξαφνικά και βούτηξαν στο κύμα.
Και όπως σ όλα τα όνειρα σαν ξημερώσει σβήνουν,
έτσι και στ όνειρο αυτό, όλα μπορούν να γίνουν.
Αυτός ο στίχος είναι μια ακόμα συμμετοχή μου, στα ξυπνήματα της Αριστέας μας
Αριστάκι μου σε ευχαριστούμε πολύ που με το δρώμενο σου μας δίνεις την ευκαιρία να ακονίσουμε το μυαλό μας, γιατί κυκλοφορεί και μια αλτσχάιμερ μην το ξεχνάμε!😊
Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα, να προσέχετε τον εαυτό σας, τους γύρω σας και να μην ξεχνάτε πως...Αν θέλετε να ομορφύνετε την μέρα κάποιου χαμογελάστε του!
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!
.png)
