Τση Κρήτης το γλυκό ψωμί στην τάβλα θα προσμένει, να ρθούν οι φίλοι οι καλοί κι ξένοι να κοπιάσουν. Ρακή δροσάτη να γευτούν και ντάκο παξιμάδι. Καλτσιούνια, ξεροτήγανα, αρνί και σταμναγκάθι και δίπλα η λύρα συντροφιά το κέρασμα τση Κρήτης... Σμαραγδάκι...

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2024

ΟΣΟΝΟΥΠΩ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΕΊΝΑΙ ΕΔΏ!

 Δεν ξέρω για εσάς φίλοι μου, αλλά έχω την εντύπωση ότι φέτος τα Χριστούγεννα έφτασαν πολύ αργά, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο, αφού έρχονται πάντα την συγκεκριμένη ημερομηνία 25 Δεκεμβρίου ε; Μάλλον ο χρόνος μου περνούσε πολύ αργά αφού δεν μπορούσα να κάνω και πολλά πράγματα φέτος! 

Ίσως να μου φάνηκαν επειδή όλον αυτό τον καιρό, ο χρόνος για μένα νόμιζα ότι δεν κυλούσε!

Όμως χαίρομαι πολύ, που είμαστε εδώ για μια ακόμη φορά, να ανταλλάξουμε ευχές και να σας δείξω τις μικρές μου προσπάθειες να φτιάξω λίγες ευχετήριες κάρτες μαζί με ένα μικρό δωράκι για τις τυχερές, που ελπίζω να τις έχουν πάρει!



Εδώ το απ έξω τους όλων μαζί.

Παρόλο που μου είναι ακόμα αρκετά δύσκολο, μπόρεσα να στολίσω λίγο το σπιτικό μας έτσι για το καλό και είπα αν δεν το δείξω σε εσάς, σε ποιον να το δείξω;😄


Στολίστηκε και η συλλογή του Σμαραγδάκη!😉


Εδώ είναι και οι όμορφες ευχετήριες κάρτες που έχω λάβει από αγαπημένες φίλες την Κανελλάκι, την Ράνια, την Μαριάννα, την Βαρβαρούλα και μια φίλη που δεν έχει μπόλγκ, μόνο φέης μπούκ. Γεμισε ευχές το σπιτικό μας. 
Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια μου!

               


 Σήμερα έλαβα και ένα πακέτο αγάπης από την φίλη μας την Ρένα!  όλους μας σκέφτεται! 


Σε ευχαριστώ πάρα πολύ να είστε όλοι καλά! Να χαίρεσαι τους αγαπημένους σου! Καλές γιορτές φιλενάδα!

 
 Τις ολόθερμες  ευχές μου σας στέλνω για χαρούμενα Χριστούγεννα, να είστε όλοι καλά και να τα περάσετε όσοι μπορείτε μαζί με τους αγαπημένους σας! Υπάρχουν και αγαπημένοι μας που είναι μακριά και μας λείπουν. Εκείνους, θα τους αγκαλιάσουμε νοερά και θα ευχηθούμε να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα!

Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη! 🧡 Μοιραστείτε τη με χαμόγελα και αυτή θα πολλαπλασιαστεί!


Από το Pinterest η εικόνα 

  ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ! 

Ειρήνη σε όλο τον κόσμο! 

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε! 


Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2024

ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

 

23 Δεκ 2014

Χριστουγεννιάτικη διδακτική ιστορία - Η ξυπόλυτη γριούλα και ο νεαρός με τα καινούρια παπούτσια



Η ανάρτηση αυτή αναδημοσιεύτηκε αυτούσια από ΕΔΩ.
Εψαχνα κάτι που θα μπορούσε να ακουμπήσει στις καρδιές μας!
 ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΗΚΑ!

Πλησιάζουν Χριστούγεννα… Οι πόλεις φοράνε τα γιορτινά τους, δέντρα στολίζονται και οι άνθρωποι ξεχύνονται στους φωτεινούς δρόμους για ψώνια ή για μια απλή βόλτα. Το χιόνι αρχίζει να πέφτει και να φωτίζει και αυτό μαζί με τα υπόλοιπα λαμπιόνια το σκοτάδι που ήδη έχει απλωθεί… Το κρύο τσουχτερό, αλλά ίσως η ζεστασιά της καρδιάς μας, μας κάνει να το απολαμβάνουμε χωρίς διαμαρτυρίες και αυτό! Εξάλλου τι νόημα έχουν τα Χριστούγεννα χωρίς λίγο χιόνι; Και εσύ περπατάς μέσα στο πλήθος και σκέφτεσαι τι άλλο σου χρειάζεται για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι και φτάνεις στη στάση του λεωφορείου όπου εκεί όλες οι σκέψεις σου τελειώνουν, γιατί το κοινωνιολογικό σου βλέμμα αντιλαμβάνεται άλλη μια πληγή της κοινωνίας.

Μια γριούλα ανήμπορη και ξυπόλυτη. Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα. Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε. Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλυτη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι. Σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια της γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. – «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». – «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της. Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. – «Φταίει το κράτος», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». – «Φταίνε όλοι οι κατέχοντες εξουσία», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. «Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». – «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν” αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλά ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάευρο. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. — «Πάρε, κυρία, ν” αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης. Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. – «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν” απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσικής. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα.

– «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του.

Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. – «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. – «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. – «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. – «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. – «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία.

Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήτανε ΆΝΘΡΩΠΟΣ!

Θυμηθείτε τον Άνθρωπο της διπλανής σας πόρτας και μην τον αφήσετε να πεινά ούτε να κρυώνει.

           *************

Πέρασαν 10 χρόνια από τότε που γράφτηκε αυτή η ιστορία που αλίευσα από τον συγκεκριμένο χώρο και  δεν νομίζω ότι έχουν αλλάξει και πολλά στην κοινωνία μας. Εμείς  όμως ας μείνουμε στην λέξη  ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να μην ξεχνάτε πως...Αν θέλετε να σας χαμογελάσει η ζωή, χαρίστε της πρώτα το δικό σας χαμόγελο! 😊

Σας ευχαριστώ πολύ  που περνάτε και τα λέμε. 

 


υ.γ. τα σηματάκια από κάτω είναι από την αντιγραφή του κειμένου. 

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2024

ΟΙ...ΤΥΧΕΡΕΣ!


Θα ξεκινήσω αυτή την ανάρτηση με ένα μεγαααάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, από καρδιάς για τις τόσο όμορφες ευχές για  τα γενέθλια και γιορτή μου και τα καλά σας λόγια για μένα!

Με κάνετε και νιώθω τόσο όμορφα που κοκκινίζω κάθε φορά που τα διαβάζω.

Δεν ξέρω πως να σας ευχαριστήσω! Θα ήθελα να κάνω ξεχωριστά σε όλους σας έστω και από ένα μικρό δωράκι! Αλλά, όπως καταλαβαίνετε, είναι αρκετά δύσκολο τώρα πια! 

Εεεε... ναι  είναι όμως αυτονόητο για μένα, να κάνω την κλήρωση κάθε φορά με τον ίδιο  κλασικό και παραδοσιακό τρόπο. δεν τον βαρεθήκατε ε;😂

 Γράψιμο τα 19  ονόματα στο τετράδιο.

Τύλιγμα σε ρολάκια, και στην αγαπημένη τους θέση, στο μπολάκι καρδούλα!

Και το εθιμοτυπικό της κλήρωσης, απαιτούσε να δώσω έστω λίγη από την χαρά μου,😂 στις τυχερές που  κλήρωσαν αυτή την φορά τα αγαπημένα χεράκια του μικρού μας Γιαννάκη!


Καλά να τον βλέπατε από μία μεριά, με πόση προσοχή άκουγε αυτό που του ζητούσα να κανει!

 Ανοιξε καλά τα χαρτάκια για να φαίνονται τα ονόματα καθαρά, που έπαθα αγάπη! 

Και οι τυχερές είναι...Ταρατατζούμμμ!

η Ράνια μας!!!!! 

και... η.... Αριστέα μας!!!!!


Στης Αριστέας το όνομα που φαίνεται λίγο κουνημένο, φταίω εγώ γιατί έτρεμαν  τα χέρια μου!😄

Όμως μπορεί να κληρώθηκαν οι δύο φίλες μας, αλλά δικαίως θα λάβει ένα  έξτρα μικρό δωράκι από μένα η Αννιώ μας, διότι έκανε διπλή επίσκεψη στην προηγούμενη ανάρτηση με τις ευχές!😉

Κορίτσια μου τα δωράκια σας θα σταλούν από εβδομάδα με το καλό!

Και τώρα η συνταγή που περιμένατε για το γλυκάκι χωρίς ζάχαρη!

Χρειαζόμαστε...

10 - 15 βασιλικούς χουρμάδες.

1 κεσεδάκι γιαούρτι, ότι μας αρέσει.

5 κουταλιές περίπου καρύδα.

και λίγη κουβερτούρα.

Βγάζουμε τα κουκούτσια από τους χουρμάδες. Βγαίνουν πολύ εύκολα. Ανακατεύουμε το γιαούρτι με την καρύδα γεμίζουμε τους άδειους χουρμάδες και κλείνουμε. Σε αυτό το σημείο, αν θέλουμε τους τυλίγουμε με την κουβερτούρα, και τους βάζουμε στο ψυγείο. Μπορούμε να τους φάμε και χωρίς την κουβερτούρα. Το θέμα είναι το όσο γλυκό θέλουμε να φάμε το γλυκάκι μας!

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά,  να έχετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο. Και μην ξεχνάτε, όλα θα γίνουν αρκεί να χαμογελάτε!

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!