ΑΡΓΕΙΣ ΆΝΟΙΞΗ ΜΟΥ ΑΡΓΕΊΣ...στα "ξυπνήματα 2"

Ανέβηκε η Άνοιξη 

στην φτερούγα του χελιδονιού.

Και εκείνο της χάρισε το πιο γλυκό  του χαμόγελο.

-Που θέλεις να σε πάω;

πηγή
-Να με πας εκεί που οι παγωμένοι σπόροι από το κρύο του χειμώνα, προσπαθούν να βγουν από το χώμα.

 -Εκεί, που τα γυμνά κλαδιά των δέντρων, βγάζουν τα πρώτα τους φιλαράκια.

                     Δική μου   
-Να με πας εκεί, που σκάει το πρώτο της μπουμπούκι η τριανταφυλλιά.

-Εκεί που μια ηλιαχτίδα, προσπαθεί να περάσει δειλά δειλά, ανάμεσα από δυο γκρίζα σύννεφα.

πηγή
-Να με πας εκεί, που οι σύντροφοί σου ξαναγυρίζουν στις παλιές τους φωλιές.

πηγή

-Εκεί που η τρελή και βιαστική αμυγδαλιά γεμίζει άνθια και γίνεται ο προπομπός μου.

 

-Να με πας εκεί που οι άνθρωποι  περιμένουν με ελπίδα τον ερχομό μου! 

Με αυτές  τις σκέψεις μου, παίρνω μέρος για δεύτερη φορά στο δρώμενο της Αριστέα μας με τα "ξυπνήματα της

 

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είσαστε όλοι καλά, να προσέχετε τον εαυτό σας και τους άλλους και να μην ξεχνάτε πως...με ένα 😊 και δυο όμορφες λέξεις η μέρα μας γίνεται καλύτερη.

Καλό μήνα θα σας ευχηθώ και με το καλό η μεγαλοβδομάδα!

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε.