Πότε ήρθαν, πότε τέλειωσαν οι μέρες των γιορτών; Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός! ξεστολίσαμε, ξαναβάλαμε τα στολίδια στα κουτιά τους και να μαστε εδώ ξανά στην καθημερινότητά μας!
Όμως ακόμα νιώθουμε τις μυρωδιές από τα μελομακάρονα τους κουραμπιέδες και από ότι καταναλώσαμε σαν να μην υπάρχει αύριο.
Μέσα σε όλα αυτά είχαμε και ένα συμπόσιο που έτρεχε με ένα "θαύμα" μέσα στις γιορτές και συγκεκριμένα στην τελευταία εβδομάδα του χρόνου.
Χαρήκαμε τις γιορτές, ας συντονιστούμε τώρα στην καθημερινότητα μας, μιας και οι δυσκολίες, άλλες πολλές και άλλες λίγες, θα είναι αυτές που θα μας συνοδεύουν, πιασμένες χέρι χέρι με μικρές χαρούμενες στιγμές!
Με το που μπήκε ο Γενάρης, δεν πρόλαβε ακόμα να κάνει τα πρώτα του βήματα και να σου τσούπ η πυργοδέσποινα της γειτονιάς, μας καλεί για το επόμενο δρώμενο.
Στάσου μανίτσα μου, ακόμα δεν δημοσιεύσαμε το "Θαύμα" του προηγούμενου δρώμενου. Έχουμε και κάτι χρονάκια στην πλάτη, μην το ξεχνάμε! Ντάξει;😉 Έστω όμως και καθυστερημένη όπως τις περισσότερες φορές, σας παραθέτω και την δική μου συμμετοχή, μέσα στα θαύματα που έχουν γραφτεί στο συμπόσιο!
Η ΠΡΟΣΕΥΧΉ
Αυτά τα ολίγα είχα για τώρα, μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να μην ξεχνάτε, πως...ένα ζεστό χαμόγελο, είναι η διεθνής γλώσσα της καλοσύνης.
Ρουλίτσα μου, με αυτό σου το ποίημα μου την έφερες! Ενώ φανταζόμουν ότι είχες γράψει το "μυαλουδάκι θαύμα", εσύ έγραφες προσευχές! Δύσκολο θέμα επέλεξες, από αυτά που χρειάζονται οπωσδήποτε ένα θαύμα, και το μήνυμά σου ήταν ξεκάθαρο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα από αυτά που θαυμάζω σε εσένα είναι ότι μπαίνεις μέσα σε όλα, ακόμα και αν αυτό είναι ο ελεύθερος στίχος, που εγώ σχεδόν δεν τολμώ να ακουμπήσω. Μπράβο σου, για άλλη μια φορά!
Φιλάκια πολλά
ΥΓ: Σαν να έχεις ένα δίκιο, με όλο αυτόν τον καταιγισμό από δρώμενα. Αλλά δε σε φοβάμαι εσένα. Ακόμα και μπουσουλώντας, θα φτάσεις εκεί που θέλεις 😘