Τση Κρήτης το γλυκό ψωμί στην τάβλα θα προσμένει, να ρθούν οι φίλοι οι καλοί κι ξένοι να κοπιάσουν. Ρακή δροσάτη να γευτούν και ντάκο παξιμάδι. Καλτσιούνια, ξεροτήγανα, αρνί και σταμναγκάθι και δίπλα η λύρα συντροφιά το κέρασμα τση Κρήτης... Σμαραγδάκι...

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΤΗΣ... ΠΟΛΗΣ * Ιστορίες φθινοπώρου 1



Δεν πάει ούτε ένας μήνας που ήταν εδώ ο Αύγουστος  και που η άσφαλτος έβραζε κάτω από τον καυτό ήλιο! Τα δέντρα της πόλης προσπαθούσαν να δώσουν λίγη δροσιά στους περαστικούς, που ιδρωμένοι στέκονταν έστω για λίγο κάτω από την σκιά τους! 

Δεν σου φαίνεται ότι έπιασε δροσούλα; Ρώτησε η ακακία  την μουριά στο απέναντι πεζοδρόμιο. Αλήθεια είναι ότι μια ανατριχίλα την ένιωσα και τα φύλλα μου άρχισαν να τρεμουλιάζουν στο παραμικρό φύσημα του αέρα. Δες τα, ήδη έχουν αρχίσει να κιτρινίζουν...

           

Αμ την χθεσινή βροχούλα που την πας; Μας ξέπλυνε από την σκόνη του καλοκαιριού. Να κοίτα, άρχισαν κιόλας να πέφτουν μερικά, στην άκρη του πεζοδρομίου. 


Εδώ, εδώ... με ακούει κανείς; Με παρέσυρε η βροχή και βρέθηκα  ολομόναχο και βρεγμένο στην μέση της ασφάλτου! Άσε που έχω  χάσει το χρώμα μου  και έχω γίνει καφετί. Φοβάμαι! Τόσο καιρό είχα τόση  παρέα επάνω στο δέντρο μου! Δεν μου αρέσει το φθινόπωρο καθόλου!


Θυμάμαι που ήμουν ένα τόσο δα μικρό καταπράσινο φυλλαράκι, όταν πρωτοάνοιξα τα μάτια μου και μαζί μου ξεπετάγονταν εκατοντάδες μικρά φυλλαράκια γύρω μου. Μου αρέσει η Άνοιξη! Είναι τόσο όμορφη! Όμως δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τον κύκλο της φύσης, αλλά  ούτε και να την αλλάξουμε! Σε λίγο καιρό, τα κοκκινοπορτοκαλί και τα καφετιά χρώματα θα κυριαρχήσουν στον καμβά του φθινοπώρου και εγώ θα έχω χάσει την ζωή μου. Όμως θα είμαι περήφανο που για τον τόσο σύντομο χρόνο που έζησα, συνέβαλλα και εγώ, το μικρό φυλλαράκι με τον τρόπο μου, έδωσα λίγο οξυγόνο για την ανάσα κάποιου ανθρωπίνου και όχι μόνο πλάσματος σε αυτόν το πλανήτη που τον λέμε γη! 

             ************

Με αυτήν την μικρή μου ιστορία, που μου την ενέπνευσε ένα μικρό κιτρινισμένο φύλλο, στην μέση του δρόμου, παίρνω μέρος στο δρώμενο της Μαρίας στο Κείμενο της.

 
Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να προσέχετε τον εαυτό σας και τους αγαπημένους σας και να μην ξεχνάτε πως...Μια μέρα χωρίς χαμόγελο, είναι μια μέρα χαμένη! 
Το είπε ο charlie chaplin!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟ!

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!
 

2 σχόλια:

  1. Πόσο όμορφη ανάρτηση Ρούλα μου....χαίρομαι να σε διαβάζω
    Μ αρέσει το φθινόπωρο και τα χρώματά του
    Καλό μήνα αγαπημένη ....σε φιλώ !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ρούλα μου, είναι πολύ γλυκιά η αναρτησή σου, καλή μου φίλη. Μπορεί να είναι λίγο πικρή, μελαγχολική αλλά κρύβει μέσα της την αλήθεια. Τον κύκλο της φύσης και συνάμα της ζωής. Και το δίνεις τόσο όμορφα και απλά, που συγκινεί αυθόρμητα.
    Καλό φθινόπωρο να ευχηθώ, Ρούλα μου και καλό μήνα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή