( Η ΛΑΒΩΜΕΝΗ... ΆΝΟΙΞΗ! ΣΤΑ..." ξυπνήματα" ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΈΝΑ ...ΚΟΛΙΜΠΡΊ.

 

Και εκεί που περιμέναμε την Άνοιξη.

Να βγάλει το πρώτο της φυλλαράκι.

Να σκάσει μάτι το πρώτο μπουμπούκι. 

Να νιώσουμε το πρώτο χάδι του ήλιου.

Να ακούσουμε το θρόισμα των φύλλων. 

Να κοιτάξουμε έναν ουρανό χωρίς σύννεφα.

Να δούμε το αέναο ξύπνημα της φύσης.

Ναι! Εκείνη θα είναι εδώ με όλο το μεγαλείο. 

Όμως είναι μια λαβωμένη Άνοιξη, για κάποιους λαούς του κόσμου.

Στο κορμί της  κουβαλά θραύσματα από οβίδες πολέμου.

Στα χέρια της  κρατά, αντί λουλούδια λαβωμένα κορμιά.

Απροετοίμαστοι είμασταν! 😔

Αυτός ο μικρός μου στίχος, παίρνει μέρος στο δρώμενο τα "ξυπνήματα" της Άνοιξης, που κάνει η Αριστέα μας

 Μια που τρέχει και ένα άλλο δρώμενο από την φίλη μας την Μία Μία στο...Craftlandia Challenge 26 με θέμα  "Κολιμπρί ή οτιδήποτε", τα έβαλα μαζί να κάνουν παρέα, γιατί πάντα είναι ένα όμορφο θέμα ότι έχει σχέση με την φύση και δη την Άνοιξη! 

Εδώ η παιδική μου προσπάθεια, αφού τα χέρια μου δεν με βοηθούν και τόσο πολύ πια για ζωγραφιές!

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε για την Άνοιξη που ελπίζω να έρθει, γιατί μέχρι τώρα ούτε την πόρτα μας δεν χτυπά να μας πει πως έρχεται, να είσαστε όλοι καλά. 

Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα, να προσέχετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας. Και να μην ξεχνάμε παρεάκι μου πως...υπάρχουν μικρές στιγμές για χαμόγελα, ακόμα και λαβωμένα. Αν ψάξουμε Θα τις βρούμε.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ  που περνάτε και τα λέμε.